Join MultiplyOpen a Free ShopSign InHelp
MultiplyLogo
SEARCH

Tawan's Site

ในพื้นที่จังหวัดเชียงใหม่ นับเป็นจังหวัดที่โชคดีมากที่สามารถหาซื้อข้าวกล้องอินทรีย์ราคาถูก
ทั้ง้ข้าวหอมนิล มะลิแดง หอมมะลิ  ข้าวกล้องนิลงอก ข้าวกล้องมะลิแดงงอก ข้าวเหนียวงอก
โดยมีร้านจำหน่ายหลายที่ เช่น ร้านลูกอีสานค้าข้าวสาขารวมโชค ร้านลูกอีสานค้าข้าวสาขากาดสมเพชร
ร้านลูกอีสานค้าข้าวกาดภูดอย และตามตลาดสดทั่วไปกว่า 40 แห่งในเชียงใหม่ สนใจข้อมูลเพิ่มเติม
ติดต่อสอบถามที่คุณธนู 084-0475292


Practical Way to Cool Earth by Planting Forest and

0rganic Paddy Rice at the Equator Line

By Shintaro Sugiyama and Tawan Hangsoongnern,Rainbow Farm in Thailand

 

(Abstract)

There are severe problems of too rapid heat of the earth with higher concentration of CO2 gas by too much use of fossil energy by our civilization, as the high disturbed weather, and higher temperature resulting drought and few of agricultural production and few of human food and so on.

To realize those problems the people only pursue to increase number of atomic dynamo, it is very much dangerous, if only one of them explodes, or to use alcoholic fuel consuming important grains much, inviting so expensive food price, that poor people would become impossible to buy foods.

Nevertheless, we want to show a way in the tropical area, to cool the heating earth directly with natural way through planting forests to keep wet environment first, only during 15 years the effects of mediating abnormal weathers will appear, and also, to grow the organic rice by the compound agriculture with animal growing, that sustains farmers to take foods, self making fertilizer and using natural systems well controlling diseases and weeds without chemical herbicide and drugs, and possible to become the true sustainable farmers.

 

1. Experiment for measuring temperature effects between around Tokyo and Chiang Mai.

            In 1993, when Sugiyama, went Philippines, he saw an organic coffee garden, where coffee tree was mix-planted with 6 fruit trees as banana, coconuts, mango, and so on, having none of disease and insect harm. He thought the biodiversity of the mix-planted population would stop the pests.

Fig.1.Scenes around the experimental farm Donpao village Maewang Chiang Mai.

            He and Tawan started an experiment of mix-planting of vegetables in Chiang Mai at  about 100 m2 field of ample nature of triple surrounded with narrow water trench, banana and another trees(Fig.1). The area was divided to three blocks and in each block had 6 plots being 3 kinds of families of Solanaceae, Cucurbitaceae and Leguminosae vegetables with 2 repeats. Rate of pest harms was scaled as, bad fruit cannot sell in organic market was 1,can sell was 0, and doubtful can or not was 0.5. And the mean values of the plot were shown as Fig.2.

By the mix- planting the rate of harms decreased from 89% to 6 % during 2.5 years, showing the effect of biodiversity decreased the rate of pests clearly. And in the curve, the line crossed with lateral line of 18%,which showed the level of the clear effect of depression to 1/5 from the starting value of 89%, came roughly 1.5years later from the start. And also, Sugiyama must say his experience in Isehara, near Tokyo, where he trained organic farming for 13 years, at first there were many pests in the farm, but after 3 years many ladybirdsuseful beetlesappeared, and then pests of vegetables decreased, and growing vegetable became easy, as my friends said, “in organic farm environment becomes easier after 3 years passed”. Now, in Chiang Mai year’s mean temperature is 26, and in Tokyo it is about 16, the former is higher 10 than the latter. Then we have one formula of a biological thermo-quorum as Q10=2, which shows that plant activity in Chiang Mai is double compared to Tokyo. Another case of the same data of the fermentation of “Bokasi”(organic fertilizer) , it needs 1 week in Chiang Mai, and 2 weeks in Isehahara.

Fig.2.Change of the harms of the pests with time

 

2. Healthy animal growing by the oral supply of EM (effective microbes, the main substances are estimated mix of yeasts and Lactobatillus)

In pig growing Tawan was succeeding to feed pigs with the beer waste (barley used for brewing beer) with no bad smell and no visit of flies, by the effects of useful and active fungi of the yeast. But when beer waste could not buy, he changed it to supply of EM liquid diluted by 1000 times of water with foods, he succeeded to grow pigs healthy without bad smell and no visit of flies. From that time the same method was continued, but when he thought it is need the spray of EM liquid on the floor, he did and succeeded to grow ducks and chickens healthy, even free from lung fevers of animals. By this technique he received the prize of Thai Government in December of 2007. The EM liquid are sold commonly in Thailand. But if needed in other countries, we can use native useful fungi by catching method of Mr.Cho, which says in the morning green leaves 3kg harvested and mixed with 1kg powder of black sugar, 1 week later making pickles. By this pickle mixed as the seed of useful fungus with animal stables and 1/10 rice bran with 15% of water added, will be fermented and becomes to the compost for organic farming.

 

3. Success of improving organic fertilizer to make lighter and better quality

            Japanese old type of Bokashi had been heavy because of mixing 30 % of soil to absorb ammonia gas during the fermentation process. Mr Tawan changed the rate of the material as 60 % of stable of ducks, 30% of burnt rice husks, 10% of rice embryos (waste powder of rice factory), materials were mixed and suitable water was added and fermented during 1 week, the new Bokashi was made. By the chemical test of Chiang Mai University, it had 1.56% of N, 1.83 % of P2O5 and 1.40 % of K2O being nice nutritions, and with lighter character adaptable to top dressing use.

            Also he learned from his grandfather that in tropical area the rice husks can be used as basic fertilizer of rice, after he tested, it was true. Then, we are succeeding to use fertilizers for 1/m2 as the basic fertilizer 1 kg of rice husk(N4~6g), for 1st top dress at mid tiller stage our Bokashi 200g (N3g) and for 2nd top dress at the small ear (1mm) stage same Bokashi 200g (N3g), total N10~12g. By such standard fertilization in matured soil of Rainbow Farm, we could get the harvest of about 5t/ha in dry season and also 5t/ha in rainy season total 10 t/ha harvested a year.

Recently, we found another effect of rice husk as weeds killer. In the paddy field by repeated sprays of rice husk, there were very few weeds Ipomea and Sagittaria, as only 1 weed for one field (Fig 3) condition was gained.

And it has had queer result that in Rainbow Farm rice production had uniformly no disease. In the past around at the starting crops organic fertilizer was only rice bran sprayed 100kg for 1000m2, may be N4g/m2 of low level, naturally it was no disease. But recently about N 10~12g/ m2, higher level, it is queerly no disease under the normal fine earthworms activity. This phenomena were, we believe, may be according to the mediating works of the fine earthworm between N and P factors ( Kurihara,1998). The fine earthworms can give rice N and P factors. N gives rice two factors of growth and disease ones, and P gives photosynthetic activity. When disease factor of N increased, rice has disease. But by P, photosynthesis increased, it gives sugars to rice, which joins to amides of rice, it changes to amino acid or proteins of healthy substances, then rice can avoid from diseases. These healthy cases had a little chance even in insect harms of Stemborer, fewer harms of difference 1 to 3% variables, but for disease harms were completely no. It is not only in the rainy season, but also, in every season samely true. We can believe for disease completely no, that our supposition had been true.



 
 

 

 

 

 

 

 

 

 


Fig.3.Rice husks was sprayed 3times, weeds decreased almost completely to a few of Ipomea and Sagittaria.

 

4. Finding of the fine earthworm and studies on BGA in Rainbow Farm

(1) Finding of the fine earthworm by Tawan, H.

In 2004 we went to Japan, and we visited an organic farm of Mr.N.Iwasawa in Chiba, growing rice by the non cultivated method, which usury did not dug out, and over winter season kept water in the farm. There were many fine earthworms with many kinds of algae making block of thick net, and no disease, and rice was high yield.

We could learn the study of Prof.Y.Kurihara of Tohoku Univ., that the fine earthworms in the paddy field took BGA, photosynthetic bacteria and small weeds, and gave nitrogen and phosphates to rice plant. They made the sticky soil of paddy field. And when chemical drugs and fertilizers came, fine earthworms died or decreased their number.

In dry season (November) of 2004, Tawan found many fine earthworms at the depth of 45cm of dry paddy field (Fig.4,a,b). He reported, in the organic farm where rice is growing, this earthworm in the day stay at the bottom of soil to eat BGA or microbes and to work there, and in the night they came upon the field, doing sexual activity and so on.  In the next morning, they return to the depth, resting many traces on the surface of the paddy field. 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 


Fig.4.Discover of the fine earthworm (Enchytraeidae by Nakamura, 1998) in rainbow Farm, a: in November of 2004 found by

Tawan H. at the depth of 45 cm, and b: enlarged about x 150.

            Recently, Prof. Washitani reports by a organic rice growing of over winter keeping water method, on fine earthworm, few pests and higher yield near to 5t/ha and biodiversity  including visiting of birds even the storks (Washitani, 2006).

 

(2)Studies on BGA by S Sugiyama

He learned the classification of BGA by Prof.Dr.Somporn in Chiangmai University. He mainly cultured BGA by pot (bucket) culture, observed the change of orders. BGA could appear in the spring with the growing rice of the dry season in Chiang Mai. When young leaves cut and floated in a stream, BGA of Oscillatoria (Fig.5,a) which was simplest one without heterocyst (the cell, which catches nitrogen from the air) appeared. BGA, which was side of rotted leaves or compost was Cylidrospermae, which had one heterocysts at the top of trichome, shape of beaded string (Fig.5,b). When rice grew more than seedling size, BGA side of rice plant was usually Anabeana, which had 5~6 heterocyst in a trichome (Fig.5,c). And when rice became about mid-tiller stage, during short time  BGA, Nostoc, which had the same constitution as Anabeana, but had longer and shrunken trichomes (the most active type among Anabeana group by (Kimura,1988) appeared, and occupied the place to 100% during not so long time(Fig.5,d). As such, BGA could change according to the growth of rice plant their taxonomic order, by following the relationships as underwritten.



 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 


Fig.5.Different orders of BGA, a:Oscillatoria, b:Cylindrospermae, c:Anabaena, d:Nostoc.

 

(3) Relations among BGA, fine earthworm and rice plant (Fig 6)

 

BGA(Anabeana)←“order change” inform. Earthworm(percept.)↔(appetitite)Rice Plant BGA(Nostoc)→(nutrition higher)→Earthworm (nutrition higher, N&P)→ Rice Plant

 

Fig.6. Relationships among BGA, Earthworms and rice plant (Shown hypothetically)

 

Rice plant would show the appetites as few or more nutrition, earthworm could perceive it. Then the earthworm will send information to BGA, to send nutrition high or low according to the appetite of rice plant. BGA could receive every information normally. When fine earthworm perceives that need of nutrition is too much, he would say to BGA, that urges change to higher taxonomic order of BGA, Nostoc, as such strong information had been the most clear, or “true information”. Normal BGA, when it had been with adult rice, being Anabeana, after received the information, he must give his seat to Nostoc. Sugiyama could observe the figures, which had shown that from older long Anabeana new spores of Nostoc were generating, and then, new shorter group of Nostoc appeared. And around mid tillering stage of rice plant during 10~14 days most pot were occupied by the Nostoc BGA.

Including the former description, the earthworm by the mediation work between N and P could keep the health of rice plant from danger of disease. Then, fine earthworms have the most important role in these relations. Then we want call the fine earthworm as “the manager of paddy field”.

          By the telephone of Mr. N.Iwasawa, Distribution of fine earthworm has been in the organic rice farm of Hokkaido through Honshu to Okinawa of Japan and in Taiwan, Korea to Manshu, may be zone of the Japonica rice area of organic  growing. But now in the North District of Thailand the fine earthworm was found by Tawan, Sugiyama can believe that in the North of Thailand are there many common traces of cultures with Japan, which originated more than 2000years ago in “Wetsu” country of south China, and transmitted to both areas by the migration of the culture or tribes. BGA, fine earthworm and Japonica rice may have originated in “Wetsu” country of south China as a set of rice cultivation (Ikehashi, 2005) and transmitted to both areas historically.

          When we think the meaning of BGA as nitrogen supplier, the highest Nitrogen source BGA of Nostoc was adaptive only for mid-tillering stage, which is targeting only most vegetative increasing time, it was aiming at the safety maturity, and not aimed for the highest yield. The technique of BGA was also not adaptive to the second crop of the short day condition. Any how BGA is not adaptive to modern rice growing. But the mediation work of N and P by the fine earthworm is important for the tropical twice rice cultures, in keeping high yield of 5ton/ha level of harvest with no harm of disease.

 

5. On the results of the projects of the King of Thailand

(1)Success of forest planting of the King

The King when his 60 years anniversary came (1987), Thai people through the government proposed that, they want to dedicate 60 million (same to their population) plants to King. Then people planted many forests for decreasing the problems of water and for food security.

For us it was important to observe the effects of planting forest. In 1996, before one year of his coming to Thailand, Sugiyama heard that Thailand received floods in several places. After he came to Thailand in May of 1997, he did not see or hear on the flood and drought of the Central Plain of the Center and North East except extra big floods  in 2004 as the biggest once for 40 years, and another biggest one in 2006 as once for 60 years. In August of 2003, on rainy day, Sugiyama had a trip along to the marginal forest of the Central Plain to Laos. He could observe that the forest was grown with about 5m height, by the formula of Q10=2, rain drops were caught by well developed leaves. And there looked no problem on the stopping water by the forest of about 15 years old in the area.

(2)The new method of agriculture by the “New theory” of the King

In 1995 the King declared the new method of agriculture for small Thai farmers of about 10 rai (1.6 ha), that of their area 3 rai make a pond to grow fishes, 3 rai to paddy field growing rice, 3 rai make fruits tree garden, and in another 1 rai of area should build their house, growing vegetables and grow small animals as pigs, chickens and ducks. 

This project is recommended for the happiness of small Thai farmers. Farmers can live easily to take the stable food rice and rich proteins well, and every day can sell and take sold money, and no need of out side working, they become self-sustained farmers, and expected agricultural economy can generate in their village. Also king can expect to accumulate water in his territory in the Tropics.

6. Planting forest and organic rice at the area of equator line in Africa

(1) On the forest planting in the equator line

When we open the world map, most of equator line is occupied by oceans and island areas, which are no need of cooling, because they are with water or in side of water. Continents which needs to cool is only that of South America and Africa. In the South America, countries are Brazil, Columbia and Ecuador, of them Brazil and Columbia are the famous countries of rice growing. Then we want ask them, please grow more rice of paddy field to cool the earth. The important work of us is to plant forest at the African Continent. In Africa, there are 6 countries in the equator line, but one is Somaria, now having civil war, which must be put out, then other 5 countries as followings from the east;  Kenya, Uganda, Congo D,R, Congo R and Gabon (Table 1).

Miss Mitiko Imai, famous Japanese woman alpinist says, “Forest is most effective to cool the earth, it reflects 46% of sun light by itself. It absorbs CO2 gas, giving O2, fresh air, and it keeps water long time. In every side of big forest many animals and plants gather, and they became now the world natural estates.” (The Yomiuri, Feb.24,2008.) We want to plant long band of forests at the equator line of Africa.

Table 1.Countries in equatorial Africa where we want to plant forest and organic rice                                          

Countries

Kenya

Uganda

Congo DR

Congoo R

Gavon

Total

Area  km2      

580

2410

2344

342

267

3774

Population x103

30520

21300

43900

2590

1320

99630

Distance km

746

438

1362

422

568

3536

Area of forest x106 m2

1492

876

2724        

844

1136

7072

NO. of stocks x106

1492

876

2724

844

1136

7072

Before the planting organic rice to cool equatorial earth, we must plant the forest in order to gather water there. We have a plan on this work, length of the continent are 3536km. and width must be at least 2000 m. The area in total becomes 7072 km2, being 2.5 times of the Total Japan area (Table1).. When we think space of the seedlings 1m x 1m, stocks needed are 7072x106, more than 7 billion stocks. For such big scale of work small NGO cannot control it. This work must be completed by the project of UN and open each country’s initiatives are need.

(2)On the growing of organic rice at the equator zone in Africa

1) Organic rice must be in paddy field of water filled, because upland rice cannot do continued croppings of high yield and resistant to pests.

2) In tropical area can grow short termed variety of about 130day’s healthy variety should be grown by 2 crops a year. Such high yield variety we had bred, and have new variety of Nerica for water paddy. By such continual use of paddy field by rice, we will succeed to get suitable harvest.

3) In the present, we cannot use the fine earthworm in Africa, which has shown the important role in Asiatic areas. But by multiple crop of rice we has possibility to get fine earthworm or such a line by mutation in the multiple crop field with insisted rice growing of high temperature condition.

4) In the tropics soil is easier to make paddy field, activity of nature is more rapid (Q10=2), and biodiversity is more ample than the temperate areas. Farmers when learnt from nature can find any hopes of agriculture every 1.5 years in their farm.

5) The road of success for organic rice growing is, we believe, to follow the way of compound organic rice, to proceed growing rice with small animal growing as us. By such method farmers can live self sustaining, getting foods, fertilizer, and weed control.

 

          Now we could show any good results on growing rice and compound agriculture in Thailand. We must waite the reliance of UN and respective countries of Africa and Japan, and for helping or encourage us, being hopeful. Thank you!

 

Reference

1.Cho Han Kei,1994.Use of Native Microbes.No Bun Kyo.pp151,Tokyo.

2.Ikehashi,H.,2005.Origine of Rice CultivationKodansha Book Co.pp278.Tokyo.

3.Iwasawa,N.,2003.Recovered Organic Rice by Noncultivating Rice Growing.Japan Noncultivating Group.pp273,Chiba.

4.Kimura,M.1997.Using Microbes in Root Spheres. No Bun Kyo.pp189.Tokyo.

5.Kurihara,Y.1998.Ecology and Technology. Iwanami Book Co.pp206.Tokyo.

6.Nakamura, Y. 1998. Earthworms, Soil and Organic Farming. Soshin Sha. PP124. Tokyo.

7.Sugiyama,S.,S.Sarobol and H.Tawan,2005. Effect of Biodiversity to control diseases and insect harms of vegetables in organic farming in the tropics.Keisen Jogakuen Jr.Col. Res.Bul.36,13-18.Tokyo.

8. Washitani,I.2006. Recovering of Paddy field by refreshing the Area and Environment.

Ienohikari Assoc.pp304.Tokyo.

 

 

Dr.Shintaro  Sugiyama

Mr.Tawan  Hangsoongnern

253/2 Moo 3  T.Keelek

A.Maerim  Chiang Mai

Thailand  50180

Tel. 053-301553, 081-9806628, 084-0436515

e-mail: ogf_net@hotmail.com

 


ข้าว

ปัญหาในระบบการตลาดและบทบาทของเศรษฐศาสตร์การตลาด

โดย นายตะวัน  ห่างสูงเนิน 

บทวิจารณ์สถานการณ์ข้าว 51/52

จากมติ ครม. ที่กำหนดให้ประกันราคาข้าว ข้าวโพด และมันสำปะหลัง ในฤดูการผลิตที่ 51\52 โดยให้ธนาคารเพื่อการเกษตรและสหกรณ์การเกษตร (ธกส.) กู้เงินจากสี่ธนาคารของรัฐ คือ ธนาคารกรุงไทย ธนาคารออมสิน ธนาคารนครหลวงไทย และธนาคารทหารไทย วงเงินรวมทั้งสิ้น 1.1 แสนล้านบาท เพื่อช่วยพยุงราคาพืชผลที่ตกต่ำลงอย่างรุนแรง ด้วยวิธีการรับจำนำ เนื่องจากผลกระทบที่เกิดจากการเปลี่ยนแปลงด้านราคาอย่างรวดเร็ว ถ้ายังจำได้เมื่อหกเดือนที่แล้ว ราคาข้าวในตลาดโลกพุ่งสูงถึงตันละ 1,100 เหรียญสหรัฐ และขายดีอย่างมาก โดยเฉพาะในช่วงเดือนมีนาคม เมษายนและพฤษภาคม ซึ่งแน่นอนที่สุดว่าขณะนั้นข้าวส่วนใหญ่อยู่ในมือพ่อค้าคนกลาง และองค์กรธุรกิจขนาดใหญ่ มีเกษตรกรได้รับผลประโยชน์ที่แท้จริงน้อยมาก ราคาข้าวสารขายปลีกในประเทศพุ่งสูงขึ้น เช่นข้าวหอมมะลิ 5% ราคาจากช่วงเดือนธันวาคม 50 กระสอบละ 850 – 900 บาท(45 กก.) ขึ้นเป็น 1,350 บาทในช่วงเดือนเมษายน ราคาข้าวท่อนเจ้าอาหารของผู้มีรายได้น้อยช่วงเดียวกันมีราคากระสอบละ 450 บาท ขึ้นเป็น 1,050 บาท ข้าวเหนียวเมล็ดยาวกระสอบละ 800-900บาท ข้าวเหนียวเมล็ดสั้น 720 บาท เกษตรกรก็ตั้งตัวไม่ทันไม่เคยเห็นราคาข้าวแพงเช่นนี้ เพราะราคาข้าวเปลือกเจ้าหอมมะลิเก่าพุ่งขึ้นสูงถึง กิโลกรัมละ 18-20 บาท แพงกว่าช่วงเดือนธันวาคม50 ซึ่งเป็นฤดูเก็บเกี่ยวถึง 8 บาทต่อกิโลกรัม เกษตรกรเริ่มมีความหวัง วางแผนการผลิตในช่วงข้าวยากหมากแพงคือช่วงเดือน เมษายน ถึงพฤษภาคม (ราคาน้ำมันลิตรละ 44 บาท ราคาปุ๋ย 16-20-0 กระสอบละ 1,350 บาท) ต้นทุนการเพาะปลูกจึงสูงขึ้นอย่างมากเกษตรกรลงทุนมากขึ้นเพื่อหวังจะได้ราคาดี แต่ก็หนีไม่พ้นวัฐจักรแห่งความจน

ไม่เชื่อก็ต้องเชื่อว่าผ่านไปสี่เดือน จะเหมือนความฝันคือราคาข้าวในตลาดโลกร่วงลงมาเหลือตันละ 400 เหรียญ ราคาข้าวเจ้าลงมาไม่มากเพราะยังไม่ถึงช่วงที่ข้าวจะออกสู่ตลาดไม่มาก คือช่วงเดือน พฤศจิกายน ถึงธันวาคม เพราะจากสถิติช่วงนี้ข้าวจะออกสู่ตลาดมากถึง 75.28% ของข้าวทั้งหมด แต่ในสภาพความเป็นจริงในด้านราคาข้าวและธรรมชาติการผลิตข้าวซึ่งเกษตรกรในพื้นที่ภาคอีสาน และภาคเหนือตอนบนซึ่งผลิตข้าวเหนี่ยวเป็นส่วนใหญ่คาดว่าจะมีผลผลิตในปีการผลิตนี้ประมาณ 6.3 ล้านตัน จากผลผลิตรวมทั้งฤดูประมาณ 23.3 ล้านตัน กลับมีราคาลดต่ำลงอย่างรวดเร็ว ข้าวเปลือกจากกิโลกรัมละ 10 บาทลงมาอยู่ที่ 5.5 บาทต่อกิโลกรัม ราคาข้าวสารลดลงจาก 800 – 900 เหลือ 500 – 520 บาทต่อกระสอบ (45 กิโลกรัม) ในเดือนพฤศจิกายน ปัญหาที่หนักหนาโดยเฉพาะข้าวเหนี่ยวเมล็ดสั้น เช่นข้าวสันป่าตองหนึ่ง ที่นิยมปลูกมากในจังหวัดเชียงใหม่ ราคารับซื้อปัจจุบันข้าวเกี่ยวสดอยู่ที่ กิโลกรัมละ 4 บาท และราคาข้าวแห้งกิโลกรัมละ 5 บาท และมีจำนวนไม่น้อยที่ไม่รับซื้อข้าวเหนี่ยวเลย สุดท้ายก็ก็ปรับตัวไม่ทันเหมือนเดิม  

 

ความสำคัญของข้าว : ข้าวกับสังคมไทย

ข้าวมีความสำคัญอย่างยิ่งต่อชีวิตมนุษย์ และสัตว์เลี้ยง ประชากรโลกส่วนใหญ่บริโภคข้าวเป็นอาหารโดยเฉพาะคนเอเชียบริโภคข้าวเป็นอาหารหลักกว่า 90% (ศูนย์พันธุวิศวกรรมประแห่งชาติ, 2544) พื้นที่การผลิตข้าวส่วนใหญ่อยู่ในทวีปเอเชียคิดเป็น 91% ของพื้นที่เพาะปลูกข้าวทั้งหมด โดยเฉพาะประเทศ จีน อินเดีย อินโดนีเชีย บังคลาเทศ ไทย และเวียดนาม (Hoshikawa, 1989) จากรอยเปลือกข้าวในก้อนอิฐ ที่โนนนกทา อำเภอภูเวียง จังหวัดขอนแก่นซึ่งมีอายุเก่าแก่กว่า 5,500 ปี ตอกย้ำความสำคัญและความผูกพันของข้าวที่มีบทบาทต่อวิถีชีวิต และวัฒนธรรมมาอย่างยาวนาน จนเกิดเป็นวัฒนธรรมข้าวที่เกี่ยวข้องกับข้าวโดยตรง และได้จากการสะสมประสบการณ์ ความรู้ และภูมิปัญญาชาวบ้านผสมผสานกัน เพื่อความอยู่รอด จนกลายเป็นประเพณีความเชื่อ กฎเกณฑ์ แนวทางปฏิบัติต่างๆ มากมายตราบจนปัจจุบัน สอดคล้องกับการศึกษาของ (ฉัตรทิพย์, 2544) ที่บอกว่า “ชนเผ่าไทยทำนาเป็นหลัก” โดยเริ่มจากที่ดอนและเริ่มย้ายมาทำในที่ลุ่ม คนไทยปลูกข้าวเหนียวและกินข้าวเหนียวกลุ่ม Javanica  ตั้งแต่สมัยโบราณ จนกระทั้งสมัยอยุธยา เริ่มมีการปลูกข้าวเจ้าและกินข้าวเจ้ากลุ่ม Indica เมื่อมีการติดต่อค้าขายกับประเทศอินเดียและนำเมล็ดพันธุ์ข้าวเจ้ามาจากประเทศอินเดีย (วิมลพรรณ, 2548) นอกจากนี้ความสำคัญของข้าวยังมีบทบาสำคัญต่อวิถีแห่งวัฒนธรรมชุมชนไทย จากการศึกษาของ (ฉัตรทิพย์ , 2544) พบว่าชุมชนมีพลังขับเคลื่อน วัฒนธรรมชุมชนยังเป็นปัจจัยสำคัญในการกำหนดพฤติกรรมโดยตรงในทุกสถาบันสังคม รวมทั้ง ความเชื่อต่างๆ ชาวบ้านส่วนใหญ่ยังคงรักษาระบบเศรษฐกิจ แบบดังเดิม เช่นความพยายามรักษาการปลูกข้าวไว้บริโภค ขาย หรือแรกเปลี่ยน จะเห็นได้ว่าข้าวมีบทบาทอย่างยิ่งทั้งเรื่องความมั่งคงทางอาหาร และเป็นกิจกรรมที่เป็นกลไกลในการขับเคลื่อน และรักษาวัฒนธรรมชุมชนไว้ซึ่งสอดคล้องกับการศึกษาของ เอี่ยม (2538) ที่ได้ศึกษาเรื่องข้าว วัฒนธรรมและการเปลี่ยนแปลง ซึ่งพบว่าข้าวเป็นเอกลักษณ์สำคัญของวัฒนธรรม หรือเป็นเกณฑ์กำหนดแบบแผนความเป็นวัฒนธรรม ชาวนาจึงเชื่อว่าข้าวไม่เพียงแต่เป็นอาหาร หากแต่มีมิติเป็นองค์รวมเชื่อมระหว่างมนุษย์และธรรมชาติ

วิมลพรรณ (2549)  อาชีพการเกษตรเปรียบเสมือนเสรีไทย เมื่อครั้งสงครามโลกครั้งที่ 2  สาเหตุที่ทำให้ไทยเป็นฝ่ายชนะสงครามส่วนหนึ่งเพราะเกษตรกรไทยในขณะนั้นมีข้าวในยุ้งฉางมากมาย ช่วงนั้นเนื่องจากภัยสงครามจึงเกิดกาลียุค ประชากรโลกขาดแคลนอาหารอย่างหนัก แต่ทว่าประเทศไทยซึ่งตอนนั้นมีพื้นที่ทางการเกษตรไม่ถึงร้อยละ 30 ของพื้นที่ทั้งหมด โดยรัฐบาลไทยได้ส่งข้าวไปช่วยสหประชาชาติเพื่อแลกกับฐานะผู้ชนะสงครามปีละ 1.5 ล้านตัน 

บุญหงส์ (2547) จากการสำรวจพื้นที่เพาะปลูกข้าวในโลกเมื่อปี 2544 พบว่าในโลกมีพื้นที่เพาะปลูกข้าวรวมประมาณ 947 ล้านไร่ ประเทศที่มีพื้นที่เพาะปลูกข้าวมากที่สุดในโลกคือ อินเดียประมาณ  278 ล้านไร่ สาธารณรัฐประชาชนจีนมีพื้นที่ปลูกข้าว 178 ล้านไร่ อินโดนีเชีย 72 ล้านไร่ บังกลาเทศ 66.9 ล้านไร่ และไทย 63 ล้านไร่

รสสุคลธ์ (2548) ประเทศไทยใช้พื้นที่การเกษตรประมาณ 60 % และมีเกษตรกรประมาณ 3.7 ครอบครัว เป็นเกษตรกรผู้ปลูกข้าว มีพื้นที่การผลิตข้าวประมาณ 60 ล้านไร่ และไทยส่งออกข้าวเป็นอันดับหนึ่งของโลกติดต่อกัน 20 ปี คิดเป็นสัดส่วนทางการตลาดข้าวของโลกเกือบ 30%  สอดคล้องกับงานเขียนอง (วิมลพรรณ, 2548) ในหนังสือข้าวของพ่อที่กล่าวว่า คนไทยมีมากกว่าร้อยละ 90 ที่บริโภคข้าวเป็นอาหารหลัก และบริโภค 3 มื้อต่อวัน ปีละประมาณ 130 กิโลกรัมต่อคน เมื่อพิจารณาร่วมกับจำนวนประชากรที่มีอยู่ในปัจจุบันประมาณ 63 ล้านคน ดังนั้นคนไทยจะบริโภคข้าวประมาณ 8.2 ล้านตันต่อปี และนอกจากนี้ยังมีการนำข้าว และผลพลอยได้ที่เกิดจากขนวนการผลิตข้าวไปใช้ในการเลี้ยงสัตว์ เช่น ปลายข้าว รำ หรือแม้แต่ข้าวเปลือก และส่วนของฟางข้าว ตลอดจนการแปรรูปข้าวเป็นผลิตภัณฑ์ต่างๆ เช่นสุรา น้ำมันรำ แอลกอฮอล สอดคล้องกับข้อมูลของสำนักงานเศรษฐกิจการเกษตรที่ระบุว่าประเทศไทยสามารถผลิตข้าวในปี 2551 รวมประมาณ 32.099 ล้านตัน บริโภคข้าวภายในประเทศ ประมาณ 11 ตันและส่งออก  เป็นต้น

 

สภาพการผลิตข้าวในปัจจุบัน

                      ปีการผลิตข้าวนาปรังที่ 51 ปีการผลิตข้าวนาปี 51\52 ประเทศไทยมีพื้นที่ปลูกข้าวรวมกันมากว่า 60 ล้านไร่ และคาดว่าจะได้ผลผลิตมากกว่า 30 ล้านตันดังในตารางที่ 1  และ จะเห็นได้ว่าผลผลิตต่อไร่ของเกษตรกรที่ปลูกข้าวนาปรังจะมีผลผลิตเฉลี่ยต่อไร่ที่สูงกว่าข้าวนาปี ทั้งนี้เนื่องจากในฤดูการผลิตปรกติมีพื้นที่ ที่เสี่ยงภัยธรรมชาติมาก ทั้งในด้านน้ำท่วม หรือฝนแล้ง แต่การเฉลี่ยได้รวมเอาพื้นที่เหล่านั้นเข้าไปด้วย พันธุ์ข้าวที่เกษตรกรนิยมปลูกมากในปัจจุบันได้แก่ข้าวขาวดอกมะลิ 105 ที่เราเรียกติดปากว่าหอมมะลิ ข้าวเหนียวเมล็ดยาว กข.6 ข้าวเจ้าหอมชนิดต่างๆ เช่นข้าวหอมสุพรรณ ข้าวหอมประทุม กข.15 ข้าวแข็งเช่นข้าวชัยนาท และข้าวเหนียวเมล็ดสั้น เช่นสันป่าตอง 1 ภาคกลางและภาคเหนือตอนร่างมีรูปแบบการผลิตคือ นิยมการผลิตข้าวเจ้าเพื่อจำหน่ายเป็นหลัก มีการใช้เทคโนโลยีมาก ใช้เครื่องจักรเช่น รถไถขนาดใหญ่ รถเกี่ยวข้าวขนาดใหญ่ นิยมปลูกข้าวด้วยวิถีทำนาหว่านน้ำตม ส่วนภาคเหนือตอนบน และภาคอีสานยังนิยมใช้รูปแบบการทำนาแบบปักดำ เริ่มมีการใช้เครื่องจักรขนาดใหญ่มากขึ้น ข้าวที่ปลูกนิยมปลูกข้าวเจ้าเพื่อขาย และปลูกข้าวเหนียวไว้เพื่อบริโภค

 

ตารางที่  1    ข้าวนาปรัง  :  เนื้อที่เพาะปลูก  เนื้อที่เก็บเกี่ยว ผลผลิตและผลผลิตต่อไร่ จำแนกตามเขต

 

 ชลประทาน  ปี 2551



ภาค/จังหวัด

 เนื้อที่เพาะปลูก

 เนื้อที่เก็บเกี่ยว

 ผลผลิต

ผลผลิตต่อไร่ (กก.)

 ร้อยละ

 

 (ไร่)

 (ไร่)

 (ตัน)

ปลูก

เก็บ

 เนื้อที่เพาะปลูก

 

รวมทั้งประเทศ

          12,801,226

         12,788,512

        8,791,016

687

687

                100.00

 

  ในเขตชลประทาน

            9,976,779

           9,971,205

        6,972,032

699

699

                   77.94

 

  นอกเขตชลประทาน

            2,824,447

           2,817,307

        1,818,984

644

646

                   22.06

 

ที่มา : สำนักงานเศรษฐกิจการเกษตร ข้อมูลราคาสินค้าประจำเดือนตุลาคม 2551

 

  ตารางที่  2  ข้าวนาปี : เนื้อที่เพาะปลูก ผลผลิต และผลผลิตต่อไร่ ปีเพาะปลูก 2550/51

 

ภาค/จังหวัด

 เนื้อที่เพาะปลูก

 เนื้อที่เก็บเกี่ยว

 ผลผลิต

 ผลผลิตต่อไร่ (กก.)

 ร้อยละ

 

 (ไร่)

  (ไร่)

 (ตัน)

 ปลูก

 เก็บ

 เนื้อที่เพาะปลูก

 

รวมทั้งประเทศ

           57,385,921

              53,892,143

        23,308,385

           406

           433

                 100.00

 

   ข้าวเจ้า

        39,082,019

          36,603,193

      16,933,350

        433

        463

              68.10

 

   ข้าวเหนียว

        18,303,902

          17,288,950

        6,375,035

        348

        369

              31.90

 










ที่มา : สำนักงานเศรษฐกิจการเกษตร ข้อมูลราคาสินค้าประจำเดือนตุลาคม 2551

 

ตารางที่ 3   ช่วงการเก็บเกี่ยวข้าวนาปี  :  ร้อยละและผลผลิตจากการเก็บเกี่ยวเป็นรายเดือน ปีเพาะปลูก 2550/51



ภาค/

     ร้อยละและปริมาณผลผลิตจากการเก็บเกี่ยวเป็นรายเดือน 

รวม

 

จังหวัด

ส.ค.50

ก.ย.

ต.ค.

พ.ย.

ธ.ค.50

ม.ค.51

ก.พ.

มี.ค.

เม.ย.51

 

รวมทั้งประเทศ

 3.20

 4.83

 8.71

 46.73

 28.55

 4.34

 2.19

 1.10

 0.36

 100.00

 

 

 744,950

 1,124,747

 2,030,441

 10,892,073

 6,653,765

 1,011,249

 510,136

 256,888

 84,136

 23,308,385

 















 

ที่มา : สำนักงานเศรษฐกิจการเกษตร ข้อมูลราคาสินค้าประจำเดือนตุลาคม 2551

 

ต้นทุนการผลิตข้าว

การเกษตรสมัยใหม่ หลังยุคปฏิวัติอุตสาหกรรม (Green Revolution) เกษตรกรต้องเพิ่มทุนในการดำเนินการมากขึ้น ต้องเป็นหนี้มากขึ้น สำนักงานสถิติแห่งชาติระบุว่า ในภาพรวมหนี้สินเฉลี่ยต่อครัวเรือนได้เพิ่มขึ้นอย่างต่อเนื่องจาก 68,405 บาทต่อครัวเรือนในปี 2543 เป็น 104,571 บาทต่อครัวเรือนในปี 2547 และ 116,681 บาทต่อครัวเรือนในปี 2550   และที่สำคัญต้องเสี่ยงกับพิษภัยของสารเคมีต่างๆ จากรายงานของสำนักงานเศรษฐกิจการเกษตร ปี พ.ศ.2549 ระบุว่าประเทศไทยมีมูลค่าการนำเข้าสารเคมีที่สูงเกินความจำเป็น ดังเห็นได้จากตัวเลขและปริมาณการนำเข้าสารเคมีทางการเกษตรเฉลี่ยปี 2543-2548 มีปริมาณสูงถึง 3,824,051 ตัน คิดเป็นเงินสูงถึง 35,450 ล้านบาท ขณะที่สารเคมีกำจัดศัตรูพืชมีการนำเข้ามากถึง 71,444 ตัน คิดเป็นเงิน 9,194 ล้านบาท ขณะเดียวกันก่อนหน้านี้สำนักงานวิจัยระบบสาธารณสุข (สวรส.) ระบุว่าประเทศไทยเป็นประเทศที่นำเข้าสารเคมีทางการเกษตรมากที่สุดประเทศหนึ่งในภูมิภาคเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ โดยในแต่ละปีประเทศไทยนำเข้าสารเคมีเพื่อการเกษตรมากถึงประมาณ 3.5 ล้านตัน แยกเป็นการนำเข้าปุ๋ยประมาณ 3.3 ล้านตัน และสารเคมีป้องกันและกำจัดศัตรูพืชอีก 60,543 ตัน

 เช่นเดียวกับรายงานการสำรวจขององค์การอาหารและเกษตรแห่งสหประชาชาติ (FAO) เมื่อเร็วๆ นี้ ที่พบว่าประเทศไทยมีเนื้อที่ทำการเกษตรมากเป็นอันดับที่ 48 ของโลก แต่ใช้ยาฆ่าแมลงมากเป็นอันดับ 5 ของโลก ใช้ยาฆ่าหญ้าเป็นอันดับ 4 ของโลก และนำเข้าสารเคมีสังเคราะห์ทางการเกษตรเป็นเงินถึง 30,000 ล้านบาทต่อปี

อาชีพทำนานับวันจะมีปัญหามากขึ้น โดยเฉพาะอย่างยิ่งเกี่ยวกับด้านต้นทุนการผลิตที่สูงขึ้น จากข้อมูลศูนย์สารสนเทศ สำรวจการเช่าพื้นที่นาตั้งแต่ปี 2549 ถึง 2551 ชาวนาต้องเสียค่าเช่าที่นาปลูกข้าวนาปี 212.20 บาท ต่อไร่/รอบการปลูก ส่วนการเช่าที่นาปลูกข้าวนาปรัง 375.64 บาท ต่อไร่ต่อรอบการปลูก และจากการคิดค่าเฉลี่ยของต้นทุนการผลิตทั้งหมดซึ่งเป็นตัวเลขที่คิดก่อนการปรับราคาน้ำมันของสำนักงานเศรษฐกิจการเกษตรปี 2551 ต้นทุนการผลิตการปลูกข้าวนาปี 5,971 บาทต่อตัน ส่วนข้าวนาปรังอยู่ที่ 5,276 บาทต่อตัน (สำนักงานเศรษฐกิจการเกษตร, 2551) โดยในกระบวนการผลิตข้าวมีต้นทุนดังนี้

ต้นทุนการทำนา ซึ่งมีต้นทุนผันแปรอยู่ ร้อยละ 82.04 ในการผลิตข้าวนาปีมีต้นทุนผันแปรเฉลี่ยทั้งประเทศดังนี้ ค่าแรงเตรียมดินถึงเก็บเกี่ยว 58.82 ค่าวัสดุ 19.23 ต้นทุนอื่นๆ 3.99 ต้นทุนคงที่ 17.96 ค่าภาษีที่ดินและค่าเช่าที่ดิน 17.37 และค่าดอกเบี้ยและค่าเสียโอกาส 0.59 จะเห็นได้ว่า ต้นทุนส่วนใหญ่ของการผลิตข้าวจะเป็นค่าแรง เช่นการเตรียมดิน การเตรียมต้นกล้า การดูแลรักษา และการเก็บเกี่ยว รองลงมาคือค่าวัสดุ ค่าปุ๋ย ค่ายา เป็นต้น

ต้นทุนการแปรรูป (โรงสีข้าว)  ต้นทุนส่วนใหญ่ของการแปรรูปจากข้าวเปลือกเป็นข้าวสาร  ได้แก่  ค่าวัตถุดิบ (ข้าวเปลือก)  คิดเป็นประมาณร้อยละ  93  ส่วนที่เหลือเป็นค่าใช้จ่ายอื่นๆ  ดังรายละเอียด ต้นทุนวัตถุดิบ 93.7 ค่าบรรจุภัณฑ์ 0.8 ค่าแรง 0.5 ค่าใช้จ่ายในโรงงาน 2.0 ค่าใช้จ่ายในการบริหาร3.0 จะเห็นได้ว่าต้นทุนส่วนใหญ่อยู่ที่การซื้อข้าวเปลือก (สำนักงานเศรษฐกิจการเกษตร, 2551)

ในกระบวนการสีข้าวเปลือกเป็นข้าวสาร ข้าวเปลือก 100 กิโลกรัมสามารถสีเป็นข้าวสารขัดขาวได้ประมาณ 50-60 % และส่วนที่เหลือจะเป็นปรายข้าว รำ แกลบ หากสีข้าวเป็นข้าวกล้องจะได้ข้าวสารกล้อง 70 – 75 % ทั้งนี้ขึ้นอยู่กับคุณภาพของข้าว และโรงสี

ต้นทุนการผลิตข้าวสาร มีความเกี่ยวพันกันกับขั้นตอนการผลิตตั้งแต่กระบวนการเก็บเกี่ยวและการจัดการหลังเก็บเกี่ยว กล่าวคือ หากเกษตรกรเก็บเกี่ยวในระยะเวลาที่เหมาะสม มีการจัดการเรื่องความชื้น ซึ่งเป็นปัญหาใหญ่ของการจัดการข้าวในช่วงการเก็บเกี่ยวอย่างยิ่ง หากเกษตรกรตากข้าวแห้งมากเกินไป หรือน้อยเกินไป จะมีผลต่อคุณภาพข้าวอย่างมากเพราะถ้าความชื้นในข้าวมากเกินไปเวลาสี ข้าวก็จะหักมาก เปอร์เซ็นต์ข้าวสารก็ต่ำ ในทางตรงกันข้ามหากแห้งเกินไปจะทำให้ข้าวรสชาติเปลี่ยนไป แข็ง  จะเห็นได้ว่าข้าวเปลือกเป็นต้นทุนผันแปรที่มีความยืดหยุ่นสูงมาก

 

การผลิตข้าวกล้อง จะไม่มีการขัดสีเยื่อหุ้มเมล็ดออก ดังนั้นจะได้เมล็ดข้าวสารกล้องในสัดส่วนที่มาก แต่ผู้สีจะไม่มีรายได้ในส่วนของรำข้าว และอายุการเก็บรักษาเพื่อรอจำหน่ายจะสั้น ดังนั้นจึงมีความเสี่ยงด้านการตลาดอยู่มาก

 
d

 

การสีข้าวขัดขาว (ข้าวสารปรกติ) ผู้สีจะได้ข้าวสารในสัดส่วนที่น้อยลงขึ้นอยู่กับคุณภาพของข้าว แต่ผู้สีจะได้ส่วนของรำ และปรายข้าว มากขึ้น ส่วนแกลบและ ส่วนอื่นๆนั้นจะเท่ากัน ข้าวสารจะสามารถเก็บรักษาได้นาน

 

 

วงจรการตลาดข้าวในประเทศไทย

เมื่อข้าวถึงระยะเก็บเกี่ยว วงจรการตลาดส่วนใหญ่ก็เริ่มต้น ส่วนในกรณีการตกเขียว หรือขายข้าวเขียวเป็นอีกกรณีหนึ่งที่มักจะเกิดขึ้นมากในช่วงที่ข้าวขาดแคลน แต่โดยทั่วไประบบการตลาดจะเริ่มขึ้นเมื่อมีการเก็บเกี่ยว นั้นหมายถึงสิ้นสุดกระบวนการผลิตในไร่นา การจำหน่ายข้าวของเกษตรกรในปัจจุบันมีหลายรูปแบบ ซึ่งสามารถสรุปได้ดังนี้

1.             การขายข้าวดิบ หมายถึงเกษตรกรจะเก็บเกี่ยวด้วยรถเกี่ยวขนาดใหญ่ แล้วนำข้าวถ่ายใส่รถบรรทุกส่งไปขายตามโรงสีใหญ่ที่มีลานตากหรือมีเครื่องอบ เพราะข้าวจะมีความชื้นมากกว่า 24% การขายแบบนี้จะมีมากในแถบภาคกลาง และเริ่มมีมากในเขตภาคเหนือ การตลาดแบบนี้ส่วนมากจะมีระบบของคนกลางซ่อนมากับรถเกี่ยวข้าว กล่าวคือ เจ้าของรถเกี่ยวจะซื้อข้าวจากเกษตรกรเลย ข้อดี การขายแบบนี้เกษตรกรไม่ต้องตากข้าวให้แห้ง ไม่ต้องบรรจุ ไม่ต้องมียุ้งฉาง ลดต้นทุนด้านค่าแรงงานได้มาก ข้อเสียคือเกษตรกรจะขายข้าวในราคาที่ต่ำกว่าข้าวที่แห้ง (ความชื้นน้อยกว่า 14%) ประมาณ 1.5 – 2 บาทต่อกิโลกรัม และไม่สามารถรอราคาได้

2.             การขายข้าวเปลือกให้พ่อค้าคนกลางในท้องถิ่น รูปแบบนี้เป็นรูปแบบเก่าแก่ที่พบเห็นกันทั่วไปคือ เกษตรกรจะนำข้าวไปขายให้กับโรงสีในท้องถิ่น พ่อค้าในท้องถิ่นซึ่งมีรถยนต์ และมีโรงสี จะคัดข้าวไว้สำหรับสีขายในท้องถิ่น และจะรวบรวมข้าวเปลือกส่งให้โรงสีใหญ่ บางท้องที่มีการพัฒนาการรูปแบบการตลาดโดยมีพ่อค้าเร่ เพื่อเข้าไปรวบรวมข้าวในท้องถิ่นเอง ข้อดีของระบบนี้เกษตรกรสามารถรอราคาได้ เกษตรกรสามารถเก็บข้าวไว้บริโภค หากขัดสน สามารถแบ่งข้าวออกมาขายได้ ส่วนข้อเสีย อาจจะได้ราคาต่ำกว่าท้องตลาดประมาณ .5 – 1 บาทต่อกิโลกรัม หรือบางทีอาจจะถูกโกงเครื่องชั่งน้ำหนักได้ (ส่วนใหญ่เกิดในกรณีพ่อค้าเร่)

3.             เกษตรกรจัดการแปรรูป และจัดจำหน่ายเอง เช่นสหกรณ์การเกษตรต่างๆ ซึ่งมีโรงสีข้าว หรือเกษตรกรเองมีโรงสีเองรูปแบบนี้มีไม่มากนัก ทั้งที่เป็นทางออกที่หน้าจะแก้ปัญหาราคาข้าวได้ การขยายตัวของระบบการตลาดแบบนี้เป็นไปได้ช้า เพราะ ส่วนใหญ่เกษตรกรต้องขนส่งเอง สหกรณ์ไม่ได้บริการครบวงจร เช่นไม่มีรถเกี่ยวข้าว ไม่มีไซโล เป็นต้น

4.             การขายข้าวเปลือกในลักษณะ Contact Farming ในระบบการตลาดข้าวมีการซื้อขายแบบนี้ค่อนข้างน้อย ส่วนใหญ่จะเป็นข้าวที่มีคุณลักษณะพิเศษ เช่นการส่งเสริมการปลูกข้าวญี่ปุ่นในอุตรดิตถ์ การส่งเสริมการปลูกข้าวอินทรีย์ ในพะเยา เชียงราย เชียงใหม่ เป็นต้น รูปแบบการตลาดแบบนี้เกษตรกรจะต้องปฏิบัติตามเงื่อนไขของบริษัท ความเสี่ยงด้านราคาจะน้อย

5.             การรับจำนำข้าวเปลือกของรัฐบาล เป็นการแทรกแซงราคา และบิดเบือนราคาที่แท้จริงของข้าวในตลาดโดยรัฐบาลจะเป็นผู้เข้ามากำหนดราคา เพื่อพยุงให้ราคาข้าวในตลาดไม่ต่ำเกินไปโดยหลักการรัฐจะรับจำนำในราคาที่ต่ำกว่าท้องตลาดประมาณ 10% นอกจากบางสมัยรัฐบาลที่ต้องการสร้างฐานประชานิยมก็จะประกันในราคาสูงๆ เพื่อเรียกคะแนนนิยม รัฐบาลโดย คณะกรรมการนโยบายข้าวแห่งชาติ (กขช.) จัดให้หน่วยงานของรัฐ คือธนาคารเพื่อการเกษตรและสหกรณ์ (ธ.ก.ส.) ทำหน้าที่รับจำนำ ณ ยุ้งฉางเกษตรกร  องค์การคลังสินค้า (กคส.) องค์การตลาดเพื่อเกษตรกร (อตก.) รับจำนำใบประทวนสินค้า สหกรณ์การเกษตร และเอกชนที่เข้าร่วมโครงการ รับจำนำข้าวเปลือกโดยตรง เป็นต้น วิธีการนี้มีข้อดีเกษตรกรได้ขายข้าวในราคาที่ดีขึ้น ข้อเสียคือ บิดเบือนราคาที่แท้จริง เงื่อนไขมาก มีซ่องโหว่ให้เกิดการทุจริต และนำมาซึ่งหนี้สาธารณะที่เพิ่มขึ้น โครงการรับจำนำข้าวเปลือก เป็นโครงการที่มีปัญหาที่เป็นปัญหาซ้ำซากหลักๆสี่ประการ ประการแรกการทุจริตของเจ้าหน้าที่ เอกชนผู้เข้าร่วมโครงการ และนักการเมือง  ประการที่สองการสวมสิทธิของเกษตรกร (เกษตรกรทุจริต) ประการที่สามสินค้าด้อยคุณภาพ (ระบบการจัดการไม่ดี) สุดท้ายข้าวถูกขโมย  ขั้นตอนในการรับจำนำข้าวมี 1) เกษตรกรไปติดต่อศูนย์บริการและถ่ายทอดเทคโนโลยีการเกษตรประจำตำบลหรือสำนักเขตอำเภอ เพื่อขอใบรับรองเป็นเกษตรกรผู้ปลูกข้าว 2) เกษตรกรขนข้าวเปลือกไปยังโรงสีที่เข้าร่วมโครงการ เพื่อตรวจสอบคุณภาพข้าวเปลือก ตรวจวัดความชื้น สิ่งเจือปน รับทราบราคา ที่จะได้จากการจำนำ และรับใบประทวนสินค้า จากเจ้าหน้าที่ อคส. หรือ อตก. 3) เกษตรกรนำใบประทวนสินค้า และใบรับรองการเป็นเกษตรกรไปติดต่อ ธ.ก.ส. เพื่อทำสัญญากู้และรับเงินภายในระยะเวลาไม่เกิน 3 วัน โดยวิธีโอนเข้าบัญชี (ธนาคารเพื่อการเกษตรและสหกรณ์, 2551)

 

 

 

บทวิจารณ์การประกับราคาข้าว
 

“การประกันราคาข้าวไม่ใช่เรื่องใหม่สำหรับสังคมไทย  การประกันราคาข้าวปีนี้ รัฐบาลประกาศให้ ธกส. เป็นผู้ดำเนินการ โดยปรกติทำการรับจำนำข้าวที่ราคาต่ำกว่าราคาตลาดเล็กน้อย เพื่อให้พ่อค้าคนกลางไม่กดราคา เพราะว่าถ้าหากพ่อค้ากดราคารับซื้อชาวนาก็เอาข้าวไปจำนำกับ ธกส. ดีกว่า เวลาขายข้าวได้ ก็เอาเงินไปไถ่ถอนจาก ธกส.เอาข้าวออกมาขายทั่วไปหากเห็นว่าราคาดีกว่า และพอที่จะจ่ายดอกเบี้ย 3%  ถ้าราคาต่ำกว่าที่จำนำไว้ไม่ต้องไถ่ถอน รัฐบาลก็จักการขายข้าวนั้นเอง กลไกการแทรกแซงราคา จึงเป็นเครื่องมือของรัฐที่จะแก้ปัญหา เนื่องจากพ่อค้าคนกลางในประเทศไทยมักจะรวมตัวกันกดราคาพืชผลการเกษตร ถ้ารัฐไม่ทำอะไร อ้างแต่กลไกตลาดเกษตรกรก็จะเดือดร้อนเนื่องจากขายสินค้าเกษตรในราคาที่ขาดทุน หรือกำไรน้อยประจำ อย่างไรก็ดี การรับจำนำข้าวอาจจะก่อให้เกิดปัญหาอื่นๆตามมา เนื่องจากเงินที่เอามาจำนำมาจากการปล่อยกู้ของธนาคารรัฐด้วยกันให้กับ ธกส. ซึ่งถ้าขาดทุนก็แปลว่าหนี้สาธารณะนั้นได้เพิ่มขึ้นด้วย เพราะว่ารัฐบาลค้ำประกันให้ ธกส. ในการกู้เงินจากธนาคารอื่นๆ  ธกส. ไม่มีเงินคืน รัฐก็ต้องชดใช้ให้ทั้งหมด อย่างไรก็ตาม เมื่อไหร่ก็ตามที่ ผู้กำกับนโยบายภาครัฐ คือ (นักการเมือง) จับมือกับเอกชน (นายทุน) กลายเป็นรัฐ นิยมทุน ก็เกิดปัญหาอำมะตะ คือโกงกิน” ตามเคย

 

เส้นทางจากข้าวเปลือกสู่ข้าวสวยบนจาน

                ผมแปลกใจที่เห็นเกษตรกรในพื้นที่จังหวัดเชียงใหม่ หรือแม้แต่ในภาคอีสานที่ขายข้าวให้พ่อค้าคนกลาง หากเป็นสมัยก่อนพอจะเข้าใจว่าระบบขนส่งไม่ดี แต่ปัจจุบันนี้ดีมากแล้ว ชาวนายังคงขายข้าวให้พ่อค้าคนกลางทั้งที่เพื่อนบ้านซื้อข้าวสารกิน จากข้อสงสัยดังกล่าวทำให้ผมสนใจที่อยากจะเห็นเส้นทางของข้าวในพื้นที่จังหวัดเชียงใหม่ ซึ่งมีพื้นที่ทำนาไม่มาก ปลูกข้าวแทบจะไม่พอบริโภคภายในจังหวัด บางหมู่บ้านทำนาเพียง 10% แน่นอนที่สุดว่าครอบครัวอื่นๆจะต้องซื้อข้าวกิน เส้นทางของข้าวกว่าจะมาเป็นข้าวบนจานแบ่งออกเป็นสองเส้นทางคือเส้นทางข้าวเปลือก และเส้นทางข้าวสาร

                เส้นทางข้าวเปลือก เกษตรกรเก็บเกี่ยวข้าว แล้วขายข้าวให้พ่อค้ารถเร่ พ่อค้ารถเร่นำไปส่งให้กับโรงสี ในชุมชน โรงสีในชุมชนรวบรวม บางส่วนสีเป็นข้าวสาร และบางส่วนส่งไปขายให้โรงสีใหญ่ แปรว่าเส้นทางข้าวเปลือกจะต้องมีรายจ่าย สำหรับพ่อค้าคนกลางสองคน บวกด้วยค่าขนส่ง ทำให้ต้นทุนราคาข้าวเปลือกขึ้นไป 1-2 บาท

                เส้นทางข้าวสาร เมื่อโรงสีใหญ่รับซื้อข้าวเปลือก ก็ทำการสี และขายให้ตัวแทนจำหน่าย ตัวแทนจำหน่ายขายให้พ่อค้าขายย่อยตามตลาดต่างๆ และพ่อค้าขายย่อยขายปลีก และส่งให้ร้านค้าในชุมชน ร้านค้าในชุมชนขายให้ผู้บริโภค (ซึ่งบ้านอยู่ข้างๆกับเกษตรกร) เส้นทางข้าวสารนี้ทำให้ต้องผ่านมือคนกลางอีก 3 คน รวมแล้วกว่าข้าวเปลือกจะเป็นข้าวสาร และกว่าข้าวสารจะเข้าปากผู้บริโภค ต้องผ่านพ่อค้าคนกลางอย่างน้อย 5 คน แน่นอนที่สุดว่าคนกลางทุกคนต้องได้กำไรตามสมควร

 

สถานการณ์ด้านราคาข้าวในปัจจุบัน

        หากเราพิจารณาราคาข้าวในตารางที่ 4 จะเห็นว่าราคาข้าวช่วงตุลาคมซึ่งเป็นช่วงที่ผลผลิตข้าวหอมมะลิยังไม่ได้เก็บเกี่ยว ราคาจะยังทรงตัวอยู่ที่ 13,000 บาท แต่พอต้นเดือนพฤศจิกายน ราคาก็เริ่มลดลงมาเหลือพียง 11,000 บาท หมายความว่าช่วงที่ข้าวมีในมือพ่อค้าคนกลางมากราคาจะสูง แต่พอถึงเวลาที่เกษตรกรต้องการขายข้าวราคาจะลดลง

ตารางที่ 4 ราคาประจำวัน ข้าวหอมมะลิ 105

 

 

 

 

 

 

ปี 2551

ข้าวหอมมะลิ 105  ( ต้นข้าว  35  กรัม )

 

ตลาดกลาง

ตลาดสำคัญ

 

เดือน

วันที่

ท่าข้าว ธ.ก.ส.

ตลาดกลางพืชไร่

โรงสีวิเชียรทรัพย์

โรงสีเกษตรรุ่งเรือง

โรงสีกิจทวียโสธร

โรงสีสหพัฒนา

 

อ.เมือง

อ. เมือง

อ.วารินชำราบ

อ.เมือง

อ.เมือง 

อ.สะตึก

 

จ.ขอนแก่น

จ. ศรีสะเกษ

จ.อุบลราชธานี

จ.อำนาจเจริญ

จ.ยโสธร

จ.บุรีรัมย์

 







 

ตุลาคม

24

13,000

13,000

-

12,500

14,000

13,000

 

"

27

13,000

13,000

13,300

12,500

14,000

13,250

 

"

28

13,000

13,000

13,300

12,500

14,000

13,250

 

"

29

13,000

13,000

13,300

12,500

14,000

12,500

 

"

30

13,000

13,000

13,300

12,500

14,000

12,500

 

"

31

13,000

13,000

13,000

12,500

12,500

12,250

 

พฤศจิกายน

3

13,000

11,000

13,000

11,000

11,500

12,250

 









 

ที่มา :สำนักงานเศรษฐกิจการเกษตร

หมายเหตุ  :   1.ข้าวหอมมะลิ จ.สุรินทร์เป็นข้าวใหม่กข.15




 

                       2.ข้าวหอมมะลิ จ.ศรีสะเกษ จ.อำนาจเจริญ จ.ยโสธรเป็นราคาข้าวใหม่



 









 
























 

 

เอกสารอ้างอิง

 

ฉัตรทิพย์  นาถสุภา. (2544). แนวคิดเศรษฐกิจชุมชน. กรุงเทพฯ: สถาบันวิถีทัศน์.

บุญหงส์  จงคิด. (2547). ข้าวและเทคโนโลยีการผลิต. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์.

รสสุคนธ์  พุมพันธุ์วงศ์. (2548). ข้าวอินทรีย์: เปลี่ยนวิถีชาวนาไทย. กรุงเทพฯ: ประสานมิตร.

วิมลพรรณ  ปีตธวัชชัย. (2548). ข้าวของพ่อ. กรุงเทพฯ: ดีเอ็มจี.

ศูนย์พันธุวิศวกรรมและเทคโนโลยีชีวภาพแห่งชาติ. (2544). วิทยาศาสตร์ และเทคโนโลยีกับข้าว

ไทย. ฝ่ายนิเทศสัมพันธ์: สำนักงานพัฒนาวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีแห่งชาติ.

“ข้าวนานาปรัง  :  เนื้อที่เพาะปลูก  เนื้อที่เก็บเกี่ยว ผลผลิตและผลผลิตต่อไร่ จำแนกตามเขตพื้นที่การ

เพาะปลูก.” 2551. [ระบบออนไลน์]. แหล่งที่มา

http://www.oae.go.th  หัวข้อข้อมูลเศรษฐกิจการเกษตร (5 พฤศจิกายน 2551)

ข้าวนานาปี  :  เนื้อที่เพาะปลูก  เนื้อที่เก็บเกี่ยว ผลผลิตและผลผลิตต่อไร่ จำแนกตามเขตพื้นที่การ

เพาะปลูก.” 2551. [ระบบออนไลน์]. แหล่งที่มา

http://www.oae.go.th  หัวข้อข้อมูลเศรษฐกิจการเกษตร (5 พฤศจิกายน 2551)

ช่วงการเก็บเกี่ยวข้าวนาปี  : ร้อยละและผลผลิตจากการเก็บเกี่ยวเป็นรายเดือน ปีเพาะปลูก 2550/51.” 2551.

[ระบบออนไลน์]. แหล่งที่มา

http://www.oae.go.th  หัวข้อสถิติการเกษตรประเทศไทย (5 พฤศจิกายน 2551)

“ราคาประจำวัน ข้าวหอมมะลิ 105.” 2551. [ระบบออนไลน์]. แหล่งที่มา

http://www.oae.go.th  หัวข้อราคา (5 พฤศจิกายน 2551)

โครงการรับจำนำข้าวเปลือก 2551.” [ระบบออนไลน์]. แหล่งที่มา

                http://www.baac.or.th/index.php หัวข้อโครงการการรับจำนำข้าวเปลือก2551 (6 พฤศจิกายน 2551)

 

 

 

 

 


ต้นทุนการผลิตข้าวอินทรีย์

ในภูมินิเวศแม่ริม แม่แตงเชียงใหม่ ปี 2548 ฤดูการผลิตที่ 1/48

ค่าใช้จ่ายต่อพื้นที่ 1 ไร่

กิจกรรมการผลิต

มูลค่า (บาท)

พึ่งตนเอง

หมายเหตุ

ค่าเมล็ดพันธุ์ 5 กก ต่อไร่(มะลิแดง)

60

60

เกษตรกรผลิตได้

ค่าตัดหญ้ารอบคันนา และซ่อมคันนา

100

30

เกษตรกรทำได้เอง

เตรียมดิน

-      ค่าไถพร้อมคราด จ้างเหมา

-      ค่าไถพร้อมคาดทำเอง ค่าน้ำมัน

 

500

 

 

200

เกษตรกรส่วนใหญ่จะทำเอง

ค่าเตรียมต้นกล้า ประกอบไปด้วยค่าเตรียมดิน ทำแปลงกล้า หว่านกล้า ปุ๋ยคอก ถอนกล้า ตอกมัดกล้า

230

60

ค่าแรง 120 บาท ส่วนใหญ่เกษตรกรทำได้เอง

ค่าปักดำ แบบเหมาจ่าย

400

-

แรงงาน (พม่า)

ค่าปุ๋ยคอกหรือปุ๋ยหมัก320 กก แบ่งใส่สองครั้ง

120

-

ส่วนใหญ่เกษตรกรไม่ได้ชื้อ

ค่าแรงในการใส่ปุ๋ยและดูแลรักษา

120

-

รวมประมาณ 1 วัน

ค่าแรงในการกำจัดวัชพืช กรณีไม่ได้เลี้ยงเป็ด

120

-

หากเลี้ยงเป็ดในนาข้าวหรือนาอยู่ในที่ลุ่มไม่ค่อยมีวัชพืช

ค่าเก็บเกี่ยวเหมาจ่าย

400

-

แรงาน(พม่า)

ค่ามัด ตอกมัดข้าว และขน

200

30

.ใช้เวลาประมาณ 1 วัน

ค่านวดข้าวด้วยคน

150

-

ประมาณ 1 วัน ส่วนใหญ่เกษตรกรทำเอง

ค่าใช้จ่ายอื่นๆ

200

200

เช่น ค่าเสื่อมเครื่องมือ กระสอบ ผ้าใบ ฯลฯ

รวม

2600

580

 

หมายเหตุ : *ค่าแรงงานภาคการเกษตร ส่วนใหญ่เป็นแรงงาน ต่างด้าว ค่าแรงรายวัน 120 บาทไม่ต้องเลี้ยงข้าว หากนวดข้าวด้วยเครื่องเกษตรกรจะจ่ายค่านวดกระสอบละ 10 บาท นาหนึ่งไร่จะได้ประมาณ 20 – 25 กะสอบหากจ้างรถตัดพร้อมนวดไร่ละ 500 บาท แต่เกษตรกรต้องเอาข้าวไปตากเอง ราคาปุ๋ยคอกกระสอบละ 10 บาท

                *ผลผลิตต่อไร่เฉลี่ย 590 กก.ๆละ 11 บาท = 6490 บาท

ต้นทุนการผลิตข้าวอินทรีย์

ในภูมินิเวศแม่ริม แม่แตงเชียงใหม่ ปี 2548 ฤดูการผลิตที่ 2/48

ค่าใช้จ่ายต่อพื้นที่ 1 ไร่

กิจกรรมการผลิต

มูลค่า (บาท)

พึ่งตนเอง

หมายเหตุ

ค่าเมล็ดพันธุ์ 5 กก ต่อไร่ (หอมนิล)

65

65

เกษตรกรผลิตได้

ค่าตัดหญ้ารอบคันนา และซ่อมคันนา

100

30

เกษตรกรทำได้เอง

เตรียมดิน

-      ค่าไถพร้อมคราด จ้างเหมา

-      ค่าไถพร้อมคาดทำเอง

 

 

500

 

 

 

100

เกษตรกรส่วนใหญ่จะทำเอง

ค่าเตรียมต้นกล้า ประกอบไปด้วยค่าเตรียมดิน ทำแปลงกล้า หว่านกล้า ปุ๋ยคอก ถอนกล้า ตอกมัดกล้า

230

60

ค่าแรง 120 บาท ส่วนใหญ่เกษตรกรทำได้เอง

ค่าปักดำ แบบเหมาจ่าย

400

-

แรงงาน (พม่า)

ค่าปุ๋ยคอกหรือปุ๋ยหมัก320 กก แบ่งใส่สองครั้ง

120

-

ส่วนใหญ่เกษตรกรไม่ได้ชื้อ

ค่าแรงในการใส่ปุ๋ยและดูแลรักษา

120

-

รวมประมาณ 1 วัน

ค่าแรงในการกำจัดวัชพืช กรณีไม่ได้เลี้ยงเป็ด

240

-

หากเลี้ยงเป็ดในนาข้าวหรือนาอยู่ในที่ลุ่มไม่ค่อยมีวัชพืช

ค่าเก็บเกี่ยวเหมาจ่าย

400

-

แรงงาน(พม่า)

ค่ามัด ตอกมัดข้าว และขน

200

30

.ใช้เวลาประมาณ 1 วัน

ค่านวดข้าวด้วยคน

150

-

ประมาณ 1 วัน ส่วนใหญ่เกษตรกรทำเอง

น้ำมันสูบน้ำ

100

100

 

ค่าใช้จ่ายอื่นๆ

200

200

เช่น ค่าเสื่อมเครื่องมือ กระสอบ ผ้าใบ ฯลฯ

รวม

2825

650

 

 

หมายเหตุ : *ค่าแรงงานภาคการเกษตร ส่วนใหญ่เป็นแรงงาน ต่างด้าว ค่าแรงรายวัน 120 บาทไม่ต้องเลี้ยงข้าว หากนวดข้าวด้วยเครื่องเกษตรกรจะจ่ายค่านวดกระสอบละ 10 บาท นาหนึ่งไร่จะได้ประมาณ 20 – 25 กะสอบหากจ้างรถตัดพร้อมนวดไร่ละ 500 บาท แต่เกษตรกรต้องเอาข้าวไปตากเอง ราคาปุ๋ยคอกกระสอบละ 10 บาท

                *ผลผลิตต่อไร่ 410 กก.ๆละ 13 = 5330 บาท

 

ต้นทุนการผลิตข้าวอินทรีย์

ในภูมินิเวศแม่ริม แม่แตงเชียงใหม่ ปี 2549 ฤดูการผลิตที่ 1/49

ค่าใช้จ่ายต่อพื้นที่ 1 ไร่

 

 

กิจกรรมการผลิต

มูลค่า (บาท)

พึ่งตนเอง

หมายเหตุ

ค่าเมล็ดพันธุ์ 5 กก ต่อไร่ (มะลิแดง)

65

65

เกษตรกรผลิตได้

ค่าตัดหญ้ารอบคันนา และซ่อมคันนา

120

30

เกษตรกรทำได้เอง

เตรียมดิน

-      ค่าไถพร้อมคราด จ้างเหมา

-      ค่าไถพร้อมคาดทำเอง

 

 

550

 

 

 

 

130

เกษตรกรส่วนใหญ่จะทำเอง

ค่าเตรียมต้นกล้า ประกอบไปด้วยค่าเตรียมดิน ทำแปลงกล้า หว่านกล้า ปุ๋ยคอก ถอนกล้า ตอกมัดกล้า

230

60

ค่าแรง 130 บาท ส่วนใหญ่เกษตรกรทำได้เอง

ค่าปักดำ แบบเหมาจ่าย

450

-

แรงงาน (พม่า)

ค่าปุ๋ยคอกหรือปุ๋ยหมัก320 กก แบ่งใส่สองครั้ง

150

-

ส่วนใหญ่เกษตรกรไม่ได้ชื้อ

ค่าแรงในการใส่ปุ๋ยและดูแลรักษา

130

-

รวมประมาณ 1 วัน

ค่าแรงในการกำจัดวัชพืช กรณีไม่ได้เลี้ยงเป็ด

130

-

หากเลี้ยงเป็ดในนาข้าวหรือนาอยู่ในที่ลุ่มไม่ค่อยมีวัชพืช

ค่าเก็บเกี่ยวเหมาจ่าย

450

-

แรงงาน(พม่า)

ค่ามัด ตอกมัดข้าว และขน

210

30

.ใช้เวลาประมาณ 1 วัน

ค่านวดข้าวด้วยคน

180

-

ประมาณ 1 วัน ส่วนใหญ่เกษตรกรทำเอง

ค่าใช้จ่ายอื่นๆ

200

200

เช่น ค่าเสื่อมเครื่องมือ กระสอบ ผ้าใบ ฯลฯ

รวม

2865

555

 

 

หมายเหตุ : *ค่าแรงงานภาคการเกษตร ส่วนใหญ่เป็นแรงงาน ต่างด้าว ค่าแรงรายวัน 130 บาทไม่ต้องเลี้ยงข้าว หากนวดข้าวด้วยเครื่องเกษตรกรจะจ่ายค่านวดกระสอบละ 12 บาท นาหนึ่งไร่จะได้ประมาณ 20 – 25 กะสอบหากจ้างรถตัดพร้อมนวดไร่ละ 600 บาท แต่เกษตรกรต้องเอาข้าวไปตากเอง ราคาปุ๋ยคอกกระสอบละ 15 บาท น้ำมันราคาเพิ่มขึ้น

                * ผลผลิตต่อไร่เฉลี่ย 625 กก.ต่อไร่ กก.ละ 11.5 = 7187 บาท


ต้นทุนการผลิตข้าวอินทรีย์

ในภูมินิเวศแม่ริม แม่แตงเชียงใหม่ ปี 2549 ฤดูการผลิตที่ 2/49

ค่าใช้จ่ายต่อพื้นที่ 1 ไร่

กิจกรรมการผลิต

มูลค่า (บาท)

พึ่งตนเอง

หมายเหตุ

ค่าเมล็ดพันธุ์ 5 กก ต่อไร่ (หอมนิล)

65

65

เกษตรกรผลิตได้

ค่าตัดหญ้ารอบคันนา และซ่อมคันนา

120

30

เกษตรกรทำได้เอง

เตรียมดิน

-      ค่าไถพร้อมคราด จ้างเหมา

-      ค่าไถพร้อมคาดทำเอง

 

 

550

 

 

 

 

130

เกษตรกรส่วนใหญ่จะทำเอง

ค่าเตรียมต้นกล้า ประกอบไปด้วยค่าเตรียมดิน ทำแปลงกล้า หว่านกล้า ปุ๋ยคอก ถอนกล้า ตอกมัดกล้า

230

60

ค่าแรง 130 บาท ส่วนใหญ่เกษตรกรทำได้เอง

ค่าปักดำ แบบเหมาจ่าย

450

-

แรงงาน (พม่า)

ค่าปุ๋ยคอกหรือปุ๋ยหมัก320 กก แบ่งใส่สองครั้ง

150

-

ส่วนใหญ่เกษตรกรไม่ได้ชื้อ

ค่าแรงในการใส่ปุ๋ยและดูแลรักษา

130

-

รวมประมาณ 1 วัน

ค่าแรงในการกำจัดวัชพืช กรณีไม่ได้เลี้ยงเป็ด

130

-

หากเลี้ยงเป็ดในนาข้าวหรือนาอยู่ในที่ลุ่มไม่ค่อยมีวัชพืช

ค่าเก็บเกี่ยวเหมาจ่าย

450

-

แรงงาน (พม่า)

ค่ามัด ตอกมัดข้าว และขน

210

30

.ใช้เวลาประมาณ 1 วัน

ค่านวดข้าวด้วยคน

180

-

ประมาณ 1 วัน ส่วนใหญ่เกษตรกรทำเอง

ค่าน้ำมันสูบน้ำ

150

150

 

ค่าใช้จ่ายอื่นๆ

200

200

เช่น ค่าเสื่อมเครื่องมือ กระสอบ ผ้าใบ ฯลฯ

รวม

3015

665

 

 

หมายเหตุ : *ค่าแรงงานภาคการเกษตร ส่วนใหญ่เป็นแรงงาน ต่างด้าว ค่าแรงรายวัน 130 บาทไม่ต้องเลี้ยงข้าว หากนวดข้าวด้วยเครื่องเกษตรกรจะจ่ายค่านวดกระสอบละ 12 บาท นาหนึ่งไร่จะได้ประมาณ 20 – 25 กะสอบหากจ้างรถตัดพร้อมนวดไร่ละ 600 บาท แต่เกษตรกรต้องเอาข้าวไปตากเอง ราคาปุ๋ยคอกกระสอบละ 15 บาท น้ำมันราคาเพิ่มขึ้น

                * ผลผลิตต่อไร่ 480 กก.ต่อไร่ ราคากก.ละ 14 = 6720 บาท

 


ต้นทุนการผลิตข้าวอินทรีย์

ในภูมินิเวศแม่ริม แม่แตงเชียงใหม่ ปี 2550 ฤดูการผลิตที่ 1/50

ค่าใช้จ่ายต่อพื้นที่ 1 ไร่

กิจกรรมการผลิต

มูลค่า (บาท)

พึ่งตนเอง

หมายเหตุ

ค่าเมล็ดพันธุ์ 5 กก ต่อไร่ (มะลิแดง)

75

75

เกษตรกรผลิตได้

ค่าตัดหญ้ารอบคันนา และซ่อมคันนา

120

40

เกษตรกรทำได้เอง

เตรียมดิน

-      ค่าไถพร้อมคราด จ้างเหมา

-      ค่าไถพร้อมคาดทำเอง

 

 

650

 

 

 

 

180

เกษตรกรส่วนใหญ่จะทำเอง

ค่าเตรียมต้นกล้า ประกอบไปด้วยค่าเตรียมดิน ทำแปลงกล้า หว่านกล้า ปุ๋ยคอก ถอนกล้า ตอกมัดกล้า

250

80

ค่าแรง 130 บาท ส่วนใหญ่เกษตรกรทำได้เอง

ค่าปักดำ แบบเหมาจ่าย

550

-

แรงาน (พม่า)

ค่าปุ๋ยคอกหรือปุ๋ยหมัก320 กก แบ่งใส่สองครั้ง

150

-

ส่วนใหญ่เกษตรกรไม่ได้ชื้อ

ค่าแรงในการใส่ปุ๋ยและดูแลรักษา

150

-

รวมประมาณ 1 วัน

ค่าแรงในการกำจัดวัชพืช กรณีไม่ได้เลี้ยงเป็ด

150

-

หากเลี้ยงเป็ดในนาข้าวหรือนาอยู่ในที่ลุ่มไม่ค่อยมีวัชพืช

ค่าเก็บเกี่ยวเหมาจ่าย

550

-

แรงงาน(พม่า)

ค่ามัด ตอกมัดข้าว และขน

210

30

.ใช้เวลาประมาณ 1 วัน

ค่านวดข้าวด้วยคน

200

-

ประมาณ 1 วัน ส่วนใหญ่เกษตรกรทำเอง

ค่าใช้จ่ายอื่นๆ

200

200

เช่น ค่าเสื่อมเครื่องมือ กระสอบ ผ้าใบ ฯลฯ

รวม

3255

605

 

 

 

หมายเหตุ : *ค่าแรงงานภาคการเกษตร ส่วนใหญ่เป็นแรงงาน ต่างด้าว ค่าแรงรายวัน 150 บาทไม่ต้องเลี้ยงข้าว หากนวดข้าวด้วยเครื่องเกษตรกรจะจ่ายค่านวดกระสอบละ 15 บาท นาหนึ่งไร่จะได้ประมาณ 20 – 25 กะสอบหากจ้างรถตัดพร้อมนวดไร่ละ 700 บาท แต่เกษตรกรต้องเอาข้าวไปตากเอง ราคาปุ๋ยคอกกระสอบละ 15 บาท น้ำมันราคาเพิ่มขึ้นลิตรละ 34 บาท

                * ผลตอบแทนต่อไร่เฉลี่ย 640 กก.ต่อไร่ กก.ละ 12.5 บาท 8000 บาท

 

 


ต้นทุนการผลิตข้าวอินทรีย์

ในภูมินิเวศแม่ริม แม่แตงเชียงใหม่ ปี 2550 ฤดูการผลิตที่ 2/50

ค่าใช้จ่ายต่อพื้นที่ 1 ไร่

กิจกรรมการผลิต

มูลค่า (บาท)

พึ่งตนเอง

หมายเหตุ

ค่าเมล็ดพันธุ์ 5 กก ต่อไร่ (หอมนิล)

75

75

เกษตรกรผลิตได้

ค่าตัดหญ้ารอบคันนา และซ่อมคันนา

180

40

เกษตรกรทำได้เอง

เตรียมดิน

-      ค่าไถพร้อมคราด จ้างเหมา

-      ค่าไถพร้อมคาดทำเอง

 

 

750

 

 

 

 

200

เกษตรกรส่วนใหญ่จะทำเอง

ค่าเตรียมต้นกล้า ประกอบไปด้วยค่าเตรียมดิน ทำแปลงกล้า หว่านกล้า ปุ๋ยคอก ถอนกล้า ตอกมัดกล้า

250

100

ค่าแรง 130 บาท ส่วนใหญ่เกษตรกรทำได้เอง

ค่าปักดำ แบบเหมาจ่าย

650

-

ราคาแรงงาน(พม่า)

ค่าปุ๋ยคอกหรือปุ๋ยหมัก320 กก แบ่งใส่สองครั้ง

150

-

ส่วนใหญ่เกษตรกรไม่ได้ชื้อ

ค่าแรงในการใส่ปุ๋ยและดูแลรักษา

150

-

รวมประมาณ 1 วัน

ค่าแรงในการกำจัดวัชพืช กรณีไม่ได้เลี้ยงเป็ด

150

-

หากเลี้ยงเป็ดในนาข้าวหรือนาอยู่ในที่ลุ่มไม่ค่อยมีวัชพืช

ค่าเก็บเกี่ยวเหมาจ่าย

600

-

แรงงาน (พม่า)

ค่ามัด ตอกมัดข้าว และขน

210

30

.ใช้เวลาประมาณ 1 วัน

ค่านวดข้าวด้วยคน

200

-

ประมาณ 1 วัน ส่วนใหญ่เกษตรกรทำเอง

ค่าน้ำมันสูบน้ำ

200

200

 

ค่าใช้จ่ายอื่นๆ

220

220

เช่น ค่าเสื่อมเครื่องมือ กระสอบ ผ้าใบ ฯลฯ

รวม

3365

825

 

หมายเหตุ :*ค่าแรงงานภาคการเกษตร ส่วนใหญ่เป็นแรงงาน ต่างด้าว ค่าแรงรายวัน 150 บาทไม่ต้องเลี้ยงข้าว หากนวดข้าวด้วยเครื่องเกษตรกรจะจ่ายค่านวดกระสอบละ 15 บาท นาหนึ่งไร่จะได้ประมาณ 20 – 25 กะสอบหากจ้างรถตัดพร้อมนวดไร่ละ 700 บาท แต่เกษตรกรต้องเอาข้าวไปตากเอง ราคาปุ๋ยคอกกระสอบละ 15 บาท น้ำมันราคาเพิ่มขึ้นลิตรละ 40 บาท

*ผลผลิตเฉลี่ย 520 กกต่อไร่ กิโลกรัมละ 17 บาท = 8,840 บาท

 


เครือข่ายปศุสัตว์อินทรีย์เชียงใหม่

ความเป็นมา

                        เครือข่ายปศุสัตว์อินทรีย์เชียงใหม่เกิดจากการร้อยรวมกัน ของกลุ่มเกษตรกรที่ทำเกษตรอินทรีย์ที่มีชื่อเสียง และเป็นที่ยอมรับของสาธารณะว่าเป็นกลุ่มที่มีความเข้มแข็ง ทั้งทางด้านแนวคิด อุดมการณ์ และองค์ความรู้ และการตลาด จาก 5 กลุ่ม คือ สมาชิกของศูนย์ศึกษาและพัฒนาเกษตรอินทรีย์เรนโบว์ฟาร์ม (องค์กรพัฒนาเอกชน) กลุ่มเกษตรอินทรีย์บ้านดอนเจียง อำเภอแม่แตง กลุ่มเกษตรอินทรีย์บ้านสันป่ายาง อำเภอแม่แตง กลุ่มเกษตรอินทรีย์บ้านสันป่าตึงอำเภอแม่แตง กลุ่มเกษตรอินทรีย์บ้านนาหืก อำเภอแม่ริม กลุ่มเกษตรอินทรีย์บ้านสันทราย อำเภอดอยสะเก็ด ซึ่งแต่ละกลุ่มมีประสบการณ์ด้านเกษตรอินทรีย์มาแล้วมากกว่า 10 ปี โดยกิจกรรมการผลิตหลักส่วนใหญ่เป็นพืชไร่ เช่นข้าว ถั่วเหลือง พืชผักและผลไม้ จนกระทั้งเมื่อประมาณ 11 ปีที่ผ่านมา นายตะวัน  ห่างสูงเนิน ในฐานะนักวิจัยโครงการวิจัยสถานภาพเกษตรอินทรีย์ในภูมินิเวศเขตร้อน ได้มีแนวคิดที่จะนำเอาผลการวิจัยต่างๆที่ได้ศึกษานำเสนอแก่เกษตรกร โดยได้จัดตั้งศูนย์ศึกษา และพัฒนาเกษตรอินทรีย์ เรนโบว์ฟาร์ม เพื่อให้การสนับสนุนด้านข้อมูล องค์ความรู้วิชาการต่างๆด้านเกษตรอินทรีย์ และสนับสนุนด้านการตลาด แก่เกษตรกรที่ทำเกษตรอินทรีย์ ทุกๆ กลุ่ม หรือกลุ่มใหม่ที่ต้องการเข้าสู่การผลิตในแนวทางเกษตรอินทรีย์ โดยใช้ฐานคิดจากการส่งเสริมการผลิตเกษตรอินทรีย์ควบคู่ไปกับแนวทางการดำเนินชีวิตตามแนวทางเศรษฐกิจพอเพียง  โดยวางแผนการพัฒนาด้านเกษตรอินทรีย์อย่างเป็นระบบ เริ่มจากศึกษาและรวบรวมภูมิปัญญาท้องถิ่น องค์ความรู้ด้านการเกษตร นำองค์ความรู้ที่ได้ศึกษาทดสอบ ทดลองในแนวทางของวิทยาศาสตร์ และถ่ายทอดกลับให้กับชุมชน ในรูปแบบของศูนย์สาธิตฟาร์มเกษตรอินทรีย์ขนาดเล็ก (เรนโบว์ฟาร์ม) โดยเฉพาะการปลูกข้าวอินทรีย์ และการเลี้ยงเป็ดอินทรีย์ในนาข้าว จนกระทั้งเมื่อ 3 ปีที่ผ่านมา ทางกรมปศุสัตว์ โดยการนำของ ผช.จิตนา อินทรมงคล ได้เห็นความสำคัญและเข้าในกระบวนการที่จะนำไปสู่การทำเกษตรอินทรีย์ ซึ่งจำเป็นจะต้องมีการทำปศุสัตว์อินทรีย์ ไปพร้อมๆ กับ ตลอดจนเพื่อความมั่นคงทางอาหารของครัวเรือนเกษตรกรและชุมชน รวมทั้งการส่งเสริมการพึ่งตนเองของเกษตรกร ปศุสัตว์อินทรีย์จึงเป็นทางออกที่จะยกระดับความเป็นอินทรีย์ของผลผลิตเกษตรอินทรีย์ที่มีอยู่ให้มีมาตรฐานที่สูงขึ้น เมื่อแนวคิดตรงกันแนวคิดที่จะยายการทำปศุสัตว์อินทรีย์จึงเกิดขึ้น โดยเริ่มจากกิจกรรมที่มีศักยภาพ และโอกาสความเป็นไปได้สูง จึงได้ทำโครงการเป็ดไข่อินทรีย์  โดยรับสมัครเกษตรกรเข้าร่วมโครงการทั้งสิ้น 10 คนจาก 3 อำเภอคืออำเภอแม่แตง อำเภอแม่ริม และอำเภอดอยสะเก็ด ผลการดำเนินงานเป็นที่น่าพอใจเป็นอย่างมาก เพราะ  จากการรวบรวมข้อมูลพิจารณาจาก ผลตอบแทนที่ได้รับแก่เกษตรกร เกษตรกรมีรายได้เพิ่มจากการเลี้ยงเป็ดเสริมในกิจกรรมการผลิตทางการเกษตรกรเฉลี่ยวันละ 70 บาท จะเห็นว่าเกษตรกรจะมีรายได้หลังหักค่าใช้จ่ายด้านอาหารเป็ด แล้วประมาณ 42 บาทต่อวัน ทั้งนี้หากคิดต้นทุนด้านค่าแรง ซึ่งเกษตรกรส่วนใหญ่ให้เวลาในการดูแลเป็ดประมาณ 78 นาที ต่อวันคิดมูลค่าประมาณ 25 บาท ดังนั้นเกษตรกรจะมีรายได้เพิ่มขึ้นจากเดิมอีกวันละประมาณ 17 บาท นอกจากนี้เป็ดยังเป็นแหล่งอาหารโปรตีนของครอบครัวเกษตรกร จากการศึกษาพบว่าครัวเรือนเกษตรกรมีการบริโภคไข่เป็ดเฉลี่ยวันละ 1.5 ฟองต่อวัน คิดเป็นมูลค่า 5 บาท โดยรวมเกษตรกรจึงมีรายได้เพิ่มขึ้น 22 บาทต่อวัน ดังนั้นเกษตรกรผู้เลี้ยงเป็นอินทรีย์จึงมีบทบาทในการส่งเสริมความมั่นคงทางอาหารแก่ชุมชน เพราะเกษตรกรจำหน่ายไข่เป็ดในชุมชนหลัก จากการรวบรวมข้อมูลเดือนตุลาคม เกษตรกรแต่ละคน จำหน่ายไข่เป็ดให้แก่ชุมชนไม่น้อยกว่า 5,000 ฟอง คิดเป็นมูลค่าสูงถึง 15,000 – 18,000 บาท นั่นคือเงินที่ชุมชนไม่ต้องจ่ายให้กับการซื้อไข่จากภายนอก

                        นอกจากนี้การเลี้ยงเป็ด ร่วมกับการปลูกข้าวอินทรีย์ ยังทำให้ต้นทุนการปลูกข้าวอินทรีย์ในภูมิสังคมแม่ริมแม่แตงปีการผลิตที่ 2/51 พบว่าเกษตรกรมีต้นทุนการผลิตประมาณ 3,355 บาท (กรณีไม่ได้เลี้ยงเป็ด) หากเกษตรกรเลี้ยงเป็ดร่วมด้วยจะสามารถลดต้นทุนการผลิตข้าวได้อีก 400 – 450 บาท นั่นคือประมาณ 2,800 – 2,900 บาทต่อไร่ และได้ผลผลิตเฉลี่ยประมาณ 640 กิโลกรัมต่อไร่ หากจำหน่ายในราคา 13 บาทต่อกิโลกรัมจะทำให้เกษตรกรมีรายได้ประมาณ 8,320 บาท

                          มิติทางด้านสังคม และชุมชน ด้านนี้เป็นสิ่งที่นักวิจัยกังวนใจอย่างยิ่งในช่วงแรกโดยเฉพาะในประเด็นของการเปลี่ยนแปลง กระบวนทัศน์ทางสังคมที่มองเป็ดเป็นตัวปัญหา แต่พอเริ่มเลี้ยงเป็ดปรากฏว่าเกิดปรากฏการที่สวนทางโดยสิ้นเชิง ทั้งนี้เนื่องจากชุมชนให้การยอมรับ และเข้ามามีส่วนร่วมโดยการเป็นลูกค้าที่ดี และที่สำคัญได้เก็บหอยเชอร์รี่ ปู มาแลกกับไข่เป็ดเกษตรกรผู้เข้าร่วมโครงการหลายคนรับซื้อหอยเชอร์รี่จากเกษตรกรคนอื่นๆ ทำให้สามารถลดการใช้สารเคมีในนาข้าวลง เกษตรกรรายอื่นๆได้รับประโยชน์ และติดต่อสั่งจองลูกเป็ดเป็นจำนวมมาก

                จากความสำเร็จของการเลี้ยงเป็ดอินทรีย์ กลุ่มผู้ผลิตเกษตรอินทรีย์ในพื้นที่จังหวัดเชียงใหม่ 31 ครอบครัวจาก 5 กลุ่ม จึงประชุมหารือร่วมกันเพื่อขยายแนวทางการผลิตปศุสัตว์อินทรีย์ และยกระดับความสามารถในการพึ่งตนเอง ให้สูงขึ้น และพัฒนากิจกรรมการผลิตให้บูรณาการกับทุกกิจกรรม จากเวที (มีการประชุมทุกเดือน) ได้เสนอการเพิ่มกิจกรรมการผลิตเกษตรอินทรีย์ โดยทำปศุสัตว์อินทรีย์ที่หลากหลาย จากพื้นฐานองค์ความรู้ และมีอยู่ โดยไม่กระทบวิถีชีวิตของเกษตรกร และชุมชน

                ดังนั้น จึงได้ข้อสรุปว่า เกษตรกรจะเพิ่มกิจกรรมการทำปศุสัตว์อินทรีย์ ทั้งในส่วนของการเลี้ยงเป็ดอินทรีย์ และเพิ่มกิจกรรมใหม่ ที่มีศักยภาพสูง นั่นคือไก่พื้นเมืองอินทรีย์ เพราะเป็นกิจกรรมที่สอดคล้องกับบริบทภูมิสังคม เกษตรกรมีองค์ความรู้ด้านการผลิต และทุกครอบครัวมีการผลิตอยู่แล้ว เพียงแต่ไม่มีการจัดระบบ วางแผนการผลิต ที่สำคัญเกษตรกรสามารถใช้อาหารที่ผลิตในรูปแบบอินทรีย์ได้เอง เช่นข้าว ข้าวโพด ถั่วเหลือง และพืชผักต่างๆ ทั้งนี้จากเวทีได้คำนึงถึงการบูรณาการของกิจกรรมการผลิตทั้งการปลูกพืชเลี้ยงสัตว์ และตั้งอยู่บนพื้นฐานศักยภาพของเกษตรกร ทั้งด้านการผลิตและการตลาด

บริบทของพื้นที่ศึกษาและเกษตรกรเป้าหมาย

ปัจจุบันมีพื้นที่การผลิตข้าวอินทรีย์ในเชียงใหม่ทั้งที่ปลูกไว้บริโภคและจำหน่ายประมาณ 4,200 ไร่ เมื่อเทียบกับพื้นที่การเพาะปลูกข้าวของจังหวัดเชียงใหม่ประมาณ 595,368 ไร่ พื้นที่การปลูกข้าวอินทรีย์คิดเป็นร้อยละ 0.70 ในจำนวนนี้มีพื้นที่การผลิตข้าวอินทรีย์ที่เป็นสมาชิกของเรนโบว์ฟาร์มทั้งสิ้นประมาณ 10% หรือประมาณ 420 ไร่ แบ่งออกเป็นพื้นที่การปลูกข้าวอินทรีย์เพื่อจำหน่าย 220 ไร่ และเพื่อบริโภค 200 ไร่ และพื้นที่ของสหกรณ์เกษตรอินทรีย์เชียงใหม่จำกัดซึ่งได้รับการสนับสนุนด้านวิชาการจากเรนโบว์ฟาร์ม อีก 614 ไร่ จะเห็นได้ว่าเรนโบว์ฟาร์มเป็นองค์กรที่ส่งเสริมการปลูกข้าวอินทรีย์รายใหญ่ในจังหวัดเชียงใหม่ โดยพื้นที่การเพราะปลูกจะอยู่ในเขต อำเภอแม่แตง อำเภอแม่ริม อำเภอสันทราย อำเภอสันป่าตอง และจังหวัดใกล้เคียง เป็นต้น ที่สำคัญผลผลิตส่วนใหญ่เน้นเพื่อบริโภคในครัวเรือนเหลือจะขายเฉพาะในพื้นที่จังหวัดเชียงใหม่เป็นหลัก เชียงใหม่จึงมีโอกาสหาซื้อข้าวอินทรีย์ได้ง่าย และตลาดสินค้าอินทรีย์ในเชียงใหม่เติบโตอย่างรวดเร็ว

กลุ่มเกษตรอินทรีย์บ้านดอนเจียง  บ้านดอนเจียงตั้งอยู่ในเขตตำบลสบเปิง อำเภอแม่แตง จังหวัดเชียงใหม่ ห่างจากจังหวัดเชียงใหม่ประมาณ 50 กิโลเมตร สภาพพื้นที่เป็นที่ราบเชิงเขา มีพื้นที่นาสลับกับเนินเขา อาศัยน้ำจากแหล่งน้ำธรรมชาติ คือน้ำแม่ฮาว และห้วยแม่แลบ ไม่มีระบบชลประทาน ประชากรส่วนใหญ่ประกอบอาชีพเกษตรกรรม โดยปลูกข้าว และปลูกถั่วเหลืองเป็นพืชหลัก นอกจากนี้ยังมีกิจกรรมการเกษตรการเกษตรอื่นๆ เช่นการปลูกกล้วย พืชผัก ลำไย พืชผัก ผลไม่ รวมทั้งการเลี้ยงสัตว์ เช่นวัว สุกร ไก่ และเป็ด การปรับเปลี่ยนสู่เกษตรอินทรีย์โดยการนำของ คุณอนันต์  สมจักร เมื่อปี พ.ศ. 2540 จากการรวมกลุ่มกันผลิตข้าวอินทรีย์ของเกษตรกรครั้งแรก 7 คน ปัจจุบันมีเกษตรกรเข้าร่วมกลุ่มผู้ผลิตข้าวอินทรีย์ทั้งสิ้น 12 คน มีพื้นที่เพาะปลูกข้าวอินทรีย์ประมาณ 80 ไร่  โดยปลูกข้าวไว้บริโภคในครัวเรือนคือพันธุ์ กข 6 และปลูกข้าวเจ้าเช่น ขาวดอกมะลิ 105 มะลิแดง หอมกุหลาย และข้าวหอมนิล โดยในระยะแรกได้รับการช่วยเหลือด้านวิชาการและการตลาดจากหลายองค์กร เช่นสถาบันชุมชนเกษตรกรรมยั่นยืน ศูนย์ศึกษาและพัฒนาเกษตรอินทรีย์เรนโบว์ฟาร์ม ปัจจุบันสมาชิกเป็นสมาชิกของสหกรณ์เกษตรอินทรีย์เชียงใหม่จำกัด  มีความสามารถในการพึ่งตนเองทั้งด้านการผลิต การแปรรูป และด้านการตลาด ส่วนใหญ่จะนำผลผลิตไปขายที่ตลาดนัดสีเขียวในจังหวัดเชียงใหม่ และส่งขายให้องค์กรที่ช่วยสนับสนุน

กลุ่มเกษตรอินทรีย์บ้านสันป่ายาง บ้านสันป่ายางเป็นหมู่บ้านขนาดใหญ่ ตั้งอยู่ในเขตอำเภอแม่แมง ห่างจากตัวอำเภอประมาณ 15  กิโลเมตร  อยู่ในเขตที่ราบเชิงเขา อาศัยลำน้ำแม่ฮาว กิจกรรมการผลิตทางการเกษตรส่วนใหญ่เป็นการปลูกข้าว ถัวเหลือง และมีการปลูกพืชผักผลไม้ต่างๆ ตามฤดูการ ส่วนด้านการเลี้ยงสัตว์เกษตรกรส่วนใหญ่เลี้ยงวัวพื้นเมือง สุกร ไก่ และเป็ด เนื่องจากเป็นหมู่บ้านใหญ่จึงมาตลาดสดประจำหมู่บ้าน กลุ่มนี้มีความโดดเด่นในด้านการแปรรูปสินค้าเกษตร โดยเฉพาะการแปรรูปผลิตภัณฑ์จากถั่วเหลืองคือ ซีอิ้วขาว และเต้าเกี่ยว ที่มีชื่อเสียงและส่งขายไปทั่วประเทศ เมื่อประมาณปี 2537 โดยการนำของป้ากรองแก้ว ได้นำพาชาวบ้านกลุ่มเล็กๆ ปรับเปลี่ยนวิถีการผลิตสู่การผลิตในรูปแบบเกษตรอินทรีย์ ปัจจุบันกลุ่มนี้มีพื้นที่การผลิตในรูปแบบเกษตรอินทรีย์ประมาณ 85 ไร่ แบ่งออกเป็นข้าว ถั่วเหลือง พืชผัก ผลไม้ วัวเนื้อ และไก่พื้นเมือง และผลิตภัณฑ์แปรรูป  

กลุ่มเกษตรอินทรีย์บ้านสันป่าตึง บ้านสันป่าตึงตั้งอยู่ในเขตตำบลสันป่ายาง อำเภอแม่แตง จังหวัดเชียงใหม่ ห่างจากจังหวัดเชียงใหม่ประมาณ 45 กิโลเมตร ลักษณะพื้นที่เป็นที่ราบเชิงเขา กิจกรรมการผลิตทางการเกษตรส่วนใหญ่เป็นการปลูกข้าว ถัวเหลือง และมีการปลูกพืชผักผลไม้ต่างๆ ตามฤดูการ ส่วนด้านการเลี้ยงสัตว์เกษตรกรส่วนใหญ่เลี้ยงวัวพื้นเมือง สุกร ไก่ และเป็ด แหล่งน้ำเพื่อการเกษตรเป็นแหล่น้ำตามธรรมชาติ คือลำน้ำแม่ฮาว โดยการนำของนายสุพจน์  ทิพย์มนต์   ที่ร่วมกับองค์กรพัฒนาเอกชนต่างๆ เช่นสถาบันชุมชนเกษตรกรรมยั่นยืน ศูนย์ศึกษาและพัฒนาเกษตรอินทรีย์เรนโบว์ฟาร์ม และสหกรณ์เกษตรอินทรีย์เชียงใหม่ จำกัด ร่วมกันส่งเสริมและสนับสนุนให้เกษตรกรปรับเปลี่ยนวิถีการผลิตจากเกษตรเคมีสู่เกษตรอินทรีย์ ปัจจุบันมีสมาชิกทั้งสิ้น 15 คนมีพื้นที่ปลูกข้าวอินทรีย์ 60 ไร่  ข้าวที่ปลูกส่วนใหญ่เป็นข้าวเหนียวพันธุ์ กข 6  สันป่าตอง 1  ขาวดอกมะลิ 105 และหอมนิล ผลผลิตส่วนใหญ่จะขายในชุมชนใกล้เคียงและนำเข้าไปขายตามตลาดนัดสีเขียวในจังหวัดเชียงใหม่ และขายให้องค์กรที่สนับสนุนเช่นเรนโบว์ฟาร์ม สหกรณ์เกษตรอินทรีย์ฯ เป็นต้น

กลุ่มผู้ปลูกข้าวอินทรีย์บ้านนาหืก บ้านนาหืกตั้งอยู่ในเขตพื้นที่ตำบลสะลวง อำเภอแม่ริม จังหวัดเชียงใหม่ ห่างจากจังหวัดเชียงใหม่ 39 กิโลเมตร ลักษณะพื้นที่เป็นพื้นที่ราบรุ่มเชิงเขา น้ำเพื่อการเกษตรส่วนใหญ่อาศัยน้ำจากแหล่งน้ำธรรมชาติคือน้ำแม่ริม และมีบางพื้นที่ที่อาศัยน้ำจากอ่างเก็บน้ำแม่จอก กิจกรรมการผลิตทางการเกษตรส่วนใหญ่เกษตรกรจะปลูกข้าว ถั่วเหลือง ส่วนกิจกรรมเลี้ยงสัตว์ส่วนใหญ่คือการเลี้ยงวัวพื้นเมือง และไก่พื้นเมือง บ้านนาหืก มีกลุ่มเกษตรอินทรีย์สองกลุ่มคือกลุ่มเกษตรอินทรีย์ของสหกรณ์เกษตรพัฒนาจำกัด มีสมาชิก 5 คน และสมาชิกของศูนย์ศึกษาและพัฒนาเกษตรอินทรีย์เรนโบว์ฟาร์ม  8 คน พื้นที่การปลูกข้าวอินทรีย์ ทั้งสองกลุ่มประมาณ 70 ไร่ ข้าวที่ปลูกส่วนใหญ่คือข้าว กข 6 ข้าวมะลิแดง และหอมนิล โดยเริ่มมีการผลิตข้าวอินทรีย์เมื่อปี พ.ศ. 2546 โดยการส่งเสริมของสหกรณ์เกษตรพัฒนาจำกัด และเรนโบว์ฟาร์ม ปัจจุบันเกษตรกรยังพึ่งองค์กรส่งเสริมในด้านการตลาด

กลุ่มเกษตรอินทรีย์บ้านสันทราย ตำบลลวงเหนือ อำเภอดอยสะเก็ด จังหวัดเชียงใหม่ ห่างจากเชียงใหม่ประมาณ 17 กิโลเมตร ลักษณะภูมิประเทศเป็นพื้นที่ราบและอยู่ในเขตชลประทาน กิจกรรมการผลิตทางการเกษตรส่วนใหญ่เกษตรกรทำนาปลูกข้าว มากกว่าหนึ่งครั้งต่อปี พันธุ์ที่ปลูกส่วนใหญ่เป็นข้าวเหนียวพันธุ์สันป่าตอง 1 กข 6 ขาวดอกมะลิ 105 มะลิแดง นอกจากนี้ยังมีกิจกรรมการผลิตอื่นๆ เช่นการปลูกพืชผัก ไม้ผล เลี้ยงสัตว์เช่น วัวเนื้อ ไก่พื้นเมือง ปลา และเป็ด เป็นต้น กลุ่มนี้มีสมาชิกทั้งสิ้น 7 คน มีคุณบุญช่วย  บุญเย็นเป็นผู้นำทางความคิดโดยเริ่มทำการเกษตรในรูปแบบเกษตรอินทรีย์ตั้งแต่ปี 2538 มีพื้นที่การปลูกข้าวอินทรีย์ประมาณ 65 ไร่ ปัจจุบันสามารถพึ่งตนเองด้านการตลาดได้

โครงสร้างของเครือข่าย

นายสุพจน์               ทิพมนต์                ประธานเครือข่ายปศุสัตว์อินทรีย์เชียงใหม่

นายสวิง                   จอมคีรี                   เลขาธิการเครือข่ายฯ 

นายกมล  เครือคำ                                  ประธานกลุ่มไก่พื้นเมือง

นายอาทิตย์              จะวะนะ                                เลขาธิการกลุ่มไก่พื้นเมือง

นายสะอาด               ดอนแก้ว                ประธานกลุ่มเป็ดไข่ในนาข้าวอินทรีย์

นางแสงดาว            มะโนชัย               เลขาธิการกลุ่มเป็ดฯ

นายจิราวุฒิ               เรือนวงค์               ที่ปรึกษากลุ่ม

นายตะวัน                 ห่างสูงเนิน           ที่ปรึกษากลุ่ม

 

 

การขอรับการสนับสนุน

จากการการประชุมร่วมกันของเครือข่ายปศุสัตว์อินทรีย์ เชียงใหม่ ในวันที่ 4 พ.ย. 51 และวันที่ 6 พ.ย. 51 มีประเด็นที่ได้ประชุมร่วมกันสองเรื่องคือหนึ่งการควบรวมองค์กับเครือข่ายผู้เลี้ยงเป็ดอินทรีย์เข้ากับกลุ่มผู้เลี้ยงไก่อินทรีย์ และการเลือกกรรมการเครือข่ายและประธานกลุ่ม และสองประเด็นที่สองคือแนวทางการพัฒนาเครือข่าย ให้ดำเนินการอย่างบูรณาการ และเป็นรูปธรรมทางเครือข่ายได้พิจารณาปัญหาของเครือข่ายที่ต้องการพัฒนาร่วมกันดังนี้

ปัญหาของเครือข่ายที่ต้องการเสริมศักยภาพ

1.             พันธุ์สัตว์ (ไก่) เนื่องจากปัญหาไก่พื้นเมืองมีขนาดตัวเล็ก โตช้า ทั้งนี้เกิดจากการผสมพันธุ์โดยธรรมชาติของไก่พื้นเมือง ที่มีการผสมพันธุ์ในลักษณะเลือดชิด ความมาตรฐานด้าน ขนาด และระยะเวลาเลี้ยงจึงไม่สามารถควบคุมได้

2.             ด้านโรงเรือน เนื่องจากเกษตรกรมีการเลี้ยงไก่พื้นเมืองในระบบพื้นบ้าน จึงไม่มีระบบโรงเรือนที่แยกส่วนจากตัวบ้าน และไม่ได้มีการกั้นแนวการเลี้ยงที่ชัดเจน จึงเกิด ปัญหาต่อวิธีการจัดการ และมีความเสี่ยงด้านสุขภาพผู้เลี้ยง และสุขอนามัยสัตว์

3.             ด้านอาหารสัตว์ เนื่องจากที่ผ่านมาเกษตรกรเลี้ยงโดยการปล่อยให้ไก่หาอาหารกินตามธรรมชาติ โดยไม่ได้คำนึงถึงอัตราการเจริญเติบโต หากจะเลี้ยงไก่ให้มีศักยภาพ และคุณภาพดีจำเป็นที่เกษตรกรต้องได้รับองค์ความรู้เพิ่มเติม อีกทั้งในชุมชนมีวัตถุดิบอาหารสัตว์มาก แต่การนำไปใช้ประโยชน์จำเป็นต้องมีเครื่องมือ ในการบด-สับ อาหารสัตว์

4.             ด้านสุขอนามัยสัตว์ ในการเลี้ยง เป็ดและไก่อินทรีย์ถึงแม้จะมีองค์ความรู้ด้านนี้อยู่บ้าง แต่จำเป็นอย่างยิ่งที่จะต้องจัดกระบวนการเรียนรู้ เพื่อเป็นการเพิ่มพูนความรู้โดยต้องอาศัยผู้ทรงคุณวุฒิจากภายนอก และเกษตรกรผู้มีประสบการณ์ตรง

 

การขอรับการสนับสนุน

1.             การขอรับการสนับสนุนจุดสาธิตปศุสัตว์อินทรีย์ ในฟาร์มของเกษตรกรจำนวน 6 ฟาร์ม เพื่อเป็นแหล่งเรียนรู้ของเกษตรกรในกลุ่ม และขยายพันธุ์ ไก่พื้นเมืองในรูปแบบไก่อินทรีย์ ที่มีคุณภาพ สนับสนุนสมาชิกคนอื่นๆ โดยจะจัดให้มีจุดสาธิตที่ บ้านลุงบุญช่วย บ้านสันทราย อำเภอดอยสะเก็ด จุดที่สองที่บ้านสันป่ายาง จุดที่สามบ้านลุงอาทิตย์ บ้านกาดฮาว จุดที่สีบ้านลุงพจน์สันป่าตึง จุดที่ห้าบ้านลุงสะอาด ดอนเจียง และจุดที่หกที่เรนโบว์ฟาร์ม โดยทั้งหกจุดจะมีสมาชิกที่จะรับลูกไก่ไปขุนในรูปแบบปศุสัตว์อินทรีย์ และจัดระบบการตลาด การชำแหละในส่วนกลาง สิ่งที่ขอรับการสนับสนุน

1.1      ปรับปรุงระบบโรงเรือน และอุปกรณ์ แบ่งเป็นโรงเรือนเลี้ยงไก่ที่สามารถป้องนกได้ซึ่งปรับปรุงจากโรงเรือนที่เกษตรกรมีอยู่แล้วประการค่าใช้จ่ายประมาณ 20,000 บาท และค่าอุปกรณ์ 5,000 บาทต่อจุด รวมทั้งสิ้น 150,000 บาท

1.2      พ่อแม่พันธุ์ไก่พื้นเมืองจำนวน 65 ตัวต่อฟาร์ม จัดซื้อพ่อแม่พันธุ์ไก่พื้นเมืองแท้ ขนาดใหญ่ และโตเร็ว ที่มีศักยภาพทางการตลาดคาดว่าจะเป็นสายพันธุ์ของเชียงใหม่ ตัวละประมาณ 150 บาท  9,750 ต่อฟาร์ม รวมทั้งสิน 58,500 บาท  

2.             โรงผลิตอาหารสัตว์พร้อมอุปกรณ์ มีโรงเก็บอาหาร และเครื่องมือบดอาหาร เนื่องจากการทำปศุสัตว์อินทรีย์จำเป็นต้องมีอาหารสัตว์ที่เฉพาะ และมาจารการปลูกด้วยระบบอินทรีย์ ดังนั้นสมาชิกจะวางแผนการผลิตอาหารปศุสัตว์ใช้เอง แต่ยังขาดแคลนอุปกรณ์ดังกล่าว ส่วนวัตถุดิบสมาชิกสามารถวางแผนการผลิตได้เอง ซึ่งจะสร้างที่บ้านประธานเครือข่าย เป็นโรงเรือนขนาด 3 x 4 เมตร พร้อมเครื่องบดพืชไร่ และเครื่องบทเนื้องบประมาณ โรงเรือน 25,000 บาท เครื่องบดเนื้อ 8,000 บาท เครื่องบดพืชไร่ 38,000 บาท รวม 71,000 บาท ( ใช้มอเตอร์ ขนาด  5 แรงม้า ไฟฟ้า 2 เฟส จำนวน   1  เครื่องใช้บด   ข้าวเปลือก , ข้าวโพด  , ถั่ว ต่างฯ และ  ขนาดมอเตอร์  1 แรงม้าใช้บดหอย ปู  ปลา ซึ่งเป็นขนาดที่เหมาะสมในงานนี้โดยเฉพาะ )

3.             โรงชำแหละมาตรฐานขนาดเล็กพร้อมอุปกรณ์ ทั้งนี้สมาชิกเห็นว่าเมื่อผลผลิตออกจำเป็นจะต้องมีการจัดระบบการแปรรูปที่มีมาตรฐานทางสุขอนามัย และเพื่อจัดระบบการตลาดจำเพาะและสร้างความเชื่อมั่นแก่ผู้บริโภคคาดว่าจะใช้งบประมาณ 30,000 บาท (ขนาด  6 x 8 เมตร หลังคากระเบื้องลอนคู่  พื้นซีเมนต์ เสริมไม้ไผ่   ผนังก่อรอบโรงชำแหละความสูงไม่ต่ำ 1.5 เมตร  พร้อมตะข่ายป้องกันนก)โดยจะจัดสร้างที่บ้านนายสะอาด (ประธานกลุ่มเป็ด)  และมีอุปกรณ์ที่จำเป็นมีเครื่องถอดขนขนาด 10 ตัว ราคา 22,000 บาท  ตู้แช่ผลิตภัณฑ์ ขนาด 8 คิว ราคา  14,000  บาท รวมทั้งสิ้น 66,000  บาท

4.             การฝึกอบรม เสริมทักษะในเรื่องเทคนิคการเลี้ยงปศุสัตว์อินทรีย์ อาหารสัตว์ สุขาภิบาลสัตว์ การแปรรูป และประชุมประจำเดือน ในระยะเวลา 9 เดือน ที่เหลือจะจัดการอบรม 2 ชุด ชุดแรกเป็นการอบรมเกษตรกรฟาร์มสาธิต 6 คนพร้อมที่ปรึกษาเรื่องการทำฟาร์มสาธิตปศุสัตว์อินทรีย์ ที่ครอบคลุมในทุกเรื่องในการจัดการฟาร์ม โดยจะใช้เวลาในการอบรมประมาณ 4 วัน กลุ่มเป้าหมาย 8 คน งบประมาณที่ใช้ 12,000 บาท ชุดที่สองบนรมสมาชิกทั้งหมดอบรมเรื่องปศุสัตว์อินทรีย์ อาหารสัตว์ และสุขาภิบาลสัตว์ ใช้เวลาอบรมสองวัน วันแรกอบรมทฤษฎีวันที่สอง ดูงานในพื้นที่จังหวัดเชียงใหม่ และครั้งที่สองอบรมเรื่องการชำแหล่ะ อบรมหนึ่งวันและดูงานหนึ่งวัน คาดว่าจะมีผู้เข้าร่วมอบรมประมาณครั้งละ 40 คน งบประมาณประมาณ 25,000 บาทต่อครั้ง รวม 50,000 บาท และงบสนับสนุนการประชุมประจำเดือนสันจร 9 ครั้งๆ ละ 1,500 บาท รวมทั้งสิน 13,500 บาท รวม 75,500 บาท

5.             งานพัฒนาระบบตลาดไก่อินทรีย์ และไข่เป็ดอินทรีย์  เป็นงานเชิงวิจัยตลาดคาดว่าจะใช้งบประมาณประมาณ 20,000 บาท(เป็นการสำรวจข้อมูลการตลาดแนวทางการพัฒนาผลิตภัณฑ์ บรรจุภัณฑ์ การสร้างตราสัญลักษณ์)

6.             งานพัฒนาระบบอาหารไก่พื้นเมือง และเป็ดพื้นเมืองโดยใช้วัสดุในท้องถิ่น เช่นการส่งอาหารวิเคราะห์คุณค่าทางอาหารคาดจะใช้งบประมาณประมาณ 20,000 บาทเป็นการพัฒนาผลิตอาหารไก่ที่เหมาะสมในการปรับเปลี่ยนอาหารไก่ระยะแรกและในระยะยาวต่อไป ตลอดจนอาหารลูกไก่ที่ผลิตได้ในฟาร์มโดยการผลิตขึ้นใช้เองเพื่อลดราคาต้นทุนการผลิต จัดหาวัสดุได้ในท้องถิ่นเป็นอาหารที่สดมีความน่ากิน สรุปในลดค่าใช้จ่ายในปัจจัยการผลิตของเกษตรกร

7.             งานพัฒนาระบบสุขภาพ และสมุนไพรสำหรับปศุสัตว์อินทรีย์ ประมาณ 20,000 บาท (เป็นการรวบรวมภูมิปัญญาท้องถิ่นในการใช้สมุนไพร ที่มีอยู่ในท้องถิ่นในการพัฒนาสู่ระบบการป้องกันโรคและการเจริญเติบโตในไก่และเป็ดให้เข้าระบบการผลิตปศุสัตว์อินทรีย์ต่อไป )

8.             งบประมาณค่าใช้จ่ายด้านธุรการของผู้ปฏิบัติงานที่ปรึกษากลุ่มซึ่งจะต้องเดินทางและติดต่อประสานงานกับกลุ่ม รวมทั้งเอกสารต่างๆ ที่จำเป็น คาดว่าประมาณ 15,000 บาท

 

 รวมงบประมาณ ที่ขอรับการสนับสนุน 496,000   บาท ( สีแสนเก้าหมื่นหกพันบาทถ้วน)

                                                     

แผนการดำเนินงาน

ว/ด/ป

วัตถุประสงค์

กิจกรรม

งบประมาณ

หมายเหตุ

4/11/51

แจ้งผลการดำเนินงานของกลุ่มเป็ดอินทรีย์ และแนวทางขยายผลสู่ปศุสัตว์อินทรีย์ชนิดอื่น

แจ้งสมาชิกกลุ่มเกษตรอินทรีย์ต่างๆ ที่ประสงค์จะเข้าร่วมโครงการปศุสัตว์อินทรีย์โดยประสานงานกลุ่มเกษตรอินทรีย์ที่มีความหน้าเชื่อถือ 6 กลุ่ม และให้กลุ่มเป็ดเป็นแกนนำในการนำเสนอโดยจัดขึ้นที่บ้านลุงพจน์ ประธานกลุ่มเป็ด และหารือแนวทางขยายปศุสัตว์สู่สัตว์ชนิดอื่นและให้สมาชิกกรอกแบบสอบถาม

ค่าอาหารกลางวัน และอาหารว่าง1,500 บาท

จัดที่บ้านลุงพจน์ บ้านสันป่าตึง

(เชิญเกษตรกร 27 คน)

6/11/51

เพื่อทราบถึงสถานการณ์ ของเครือข่ายและเลือกคณะกรรมการและแนะนำองค์กรที่จะสนับสนุน

หลังจากตรวจสอบแบบสอบถามแล้ว นำเสนอข้อมูลที่ได้จากเวทีก่อนหน้า และเลือกกรรมการบริหารโดยเลือกประธานเครือข่าย เลขา ประธานกลุ่มเป็ด และประธานกลุ่มไก่พื้นเมือง และชี้แจงกรอบการสนับสนุนจากเจ้าหน้าที่โครงการ และปศุสัตว์

ค่าอาหารกลางวัน และอาหารว่าง1,500 บาท

จัดที่บ้านลุงพจน์ บ้านสันป่าตึง

(เชิญเกษตรกร 30 คน

6-13/11

จัดทำความเป็นมาของกลุ่ม และแนวทางการขอรับการสนับสนุน

เขียนรายงานความเป็นมาของกลุ่ม และแนวทางการขอรับการสนับสนุน ตลอดจนแผนงานสำหรับ 10 เดือน

-

ดำเนินการโดยที่ปรึกษาเครือข่าย

14/11/51

ประชุมประธาน เลขา ประธานเป็ดไข่ ประทานไก่พื้นเมืองและที่ปรึกษา

เพื่อนำเสนอรายงาน ความเป็นมาของกลุ่ม ข้อเสนอโครงการ ตลอดจนการขอรับการสนับสนุน และแผนการดำเนินงาน ระยะ 10 เดือน

-

บ้านคุณตะวัน ตอนกลางคืน

14-16/11/51

ส่งแผนงานให้แก่ผู้เชียวชาญจิตนา

ปรับปรุงแผนงานและข้อเสนอที่สรุปได้จากการประชุมกรรมการ

-

 

16-31/11/51

จัดเตรียมฟาร์มสาธิต

วางแผนงานร่วมเกษตรกรที่จะทำฟาร์มปศุสัตว์อินทรีย์สาธิตและฟาร์มเพื่อขยายพันธุ์ให้แก่สมาชิกคนอื่นๆ จำนวน 6 จุด ทำโครงเรืองและเตรียมพื้นที่เลี้ยง

150,000 บาท

 

1-10/12/52

อบรมหลักการเลี้ยงสัตว์ในรูปแบบเกษตรอินทรีย์

อบรมเกษตรกรผู้ดูแลฟาร์มตัวอย่างในทุกๆด้าน รวมทั้งการศึกษาดูงานนอกสถานที่ เป็นระยะเวลา 4 วัน การจัดการลูกไก่ การกก การจัดการโรงเรือน การให้อาหาร สุขาภิบาลสัตว์ อย่างมีประสิทธิภาพ

12,000 บาท

เมื่อได้อนุมัติโครงการฯ

1-20/12/51

จัดหาพันธุ์ไก่พื้นเมืองพันธุ์ดี

ประสานงานเครือข่ายปศุสัตว์ จัดซื้อไก่พื้นเมืองพ่อแม่พันธุ์ และส่งให้จุดสาธิตทั้ง 6 จุด

58,500

 

9/12/51

ประชุมประจำเดือน

เพื่อสรุปถานะทางการเงินของกองทุน ผลการดำเนินงานของสมาชิก ปัญหาและอุปสรรค์ การแก้ปัญหา การแลกเปลี่ยนประสบการณ์ของสมาชิก

1,500

ที่บ้านลุงบุญช่วย

1-7/1/52

อบรมเกษตรกรผู้เข้าร่วมโครงการทั้งหมด

เรื่องหลักการปศุสัตว์อินทรีย์ การจัดการปศุสัตว์อินทรีย์ อาหารสัตว์ การสุขาภิบาลสัตว์ ใช้ระยะเวลาอบรม 1 วัน และศึกษาดูงาน 1 วัน เป้าหมาย 30 – 40 คน

25,000

จัดที่เรนโบว์ฟาร์มหรือที่ ม.แม่โจ้

8/1/52

ประชุมประจำเดือน

เพื่อสรุปถานะทางการเงินของกองทุน ผลการดำเนินงานของสมาชิก ปัญหาและอุปสรรค์ การแก้ปัญหา การแลกเปลี่ยนประสบการณ์ของสมาชิก

1,500

บ้านสบเปิง

2/1/52 – 8/2/52

ศึกษาอาหารไก่และเป็ดพื้นเมืองที่มีประสิทธิภาพในท้องถิ่น

ถอดบทเรียนจากภูมิปัญญาท้องถิ่น ตรวจเอกสาร และส่งตัวอย่างอาหารสัตว์ไปทดสอบคุณค่าทางอาหาร และวางแผนการทดลองในฟาร์มสาธิต

20,000

ส่งไปที่ มช. และ ม.แม่โจ้

1-7/2/52

ทำโรงอาหารสัตว์

จัดสร้างโรงอาหารสัตว์ และจัดหาเครื่องมือบดอาหารสัตว์โดยการสร้างใช้แรงงานจากสมาชิกเป็นหลัก

71,000

บ้านลุงพจน์

8/2/52

ประชุมประจำเดือน

เพื่อสรุปถานะทางการเงินของกองทุน ผลการดำเนินงานของสมาชิก ปัญหาและอุปสรรค์ นำเสนอผลการศึกษาเรื่องอาหารสัตว์ชุมชน

1,500

ที่บ้านดอนเจียง

1/2/52 –

8/3/52

ศึกษาระบบสุขภาพสัตว์

ศึกษาองค์ความรู้เรื่องสมุนไพรจากการถอดบทเรียน ในท้องถิ่น หาข้อมูลเพิ่มเติมจากผู้รู้ และเอกสารที่เกี่ยวข้อง วางแผนการทดลองในฟาร์มสาธิต

20,000

 

8/3/52

ประชุมประจำเดือน

เพื่อสรุปถานะทางการเงินของกองทุน ผลการดำเนินงานของสมาชิก ปัญหาและอุปสรรค์ การแก้ปัญหา การแลกเปลี่ยนประสบการณ์ของสมาชิก

1,500

ที่บ้านสันป่ายาง

1-7/4/52

จัดสร้างโรงชำแหละ

จัดสร้างโรงชำแหละมาตรฐานขนาดเล็กที่บ้านของนายสะอาด โดยใช้แรงงานหลักจากสมาชิก พร้อมจัดหาอุปกรณ์

66,000

บ้านลุงสะอาด

8/4/52

ประชุมประจำเดือน

เพื่อสรุปถานะทางการเงินของกองทุน ผลการดำเนินงานของสมาชิก ปัญหาและอุปสรรค์ การแก้ปัญหา การแลกเปลี่ยนประสบการณ์ของสมาชิก

1,500

เรนโบว์ฟาร์ม

1/4/52 –

8/5/52

ศึกษาระบบตลาด แนวทางการพัฒนา และการจำหน่ายผลผลิต

สำรวจข้อมูลความต้องการผลผลิตปศุสัตว์อินทรีย์ ทั้งในระบบตลาดท้องถิ่น และตลาดเมือง ทั้งในส่วนของไข่เป็ด และเนื้อไก่

20,000

 

8/5/52

ประชุมประจำเดือน

นำเสนอผลการศึกษาด้านการตลาดแก่สมาชิก ผลการดำเนินงานของสมาชิก ปัญหาและอุปสรรค์ การแก้ปัญหา การแลกเปลี่ยนประสบการณ์ของสมาชิก

1,500

บ้านลุงพจน์สันป่าตึง

1-7/6/51

อบรมสมาชิกทั้งหมด

เรื่องการแปรรูปไก่ และการตลาด กลุ่มเป้าหมายสมาชิกทั้งหมด 30-40 คน คาดว่าจะใช้เวลาอบรมหนึ่งวันและดูงาน หนึ่งวัน

25,000

 

8/6/52

ประชุมประจำเดือน

เพื่อหาแนวทางขยายการเลี้ยงเป็ดและไก่ให้กว้างขวางยิ่งขึ้น ผลการดำเนินงานของสมาชิก ปัญหาและอุปสรรค์ การแก้ปัญหา การแลกเปลี่ยนประสบการณ์ของสมาชิก

1,500

บ้านสบเปิง

8/7/52

ประชุมประจำเดือน

เพื่อสรุปถานะทางการเงินของกองทุน ผลการดำเนินงานของสมาชิก ปัญหาและอุปสรรค์ การแก้ปัญหา การแลกเปลี่ยนประสบการณ์ของสมาชิก

1,500

บ้านดอนเจียง

8/8/52

ประชุมประจำเดือน

เพื่อสรุปถานะทางการเงินของกองทุน ผลการดำเนินงานของสมาชิก ปัญหาและอุปสรรค์ การแก้ปัญหา การแลกเปลี่ยนประสบการณ์ของสมาชิก

1,500

ที่บ้านสันป่ายาง

8/9/52

ประชุมประจำเดือน

เพื่อสรุปถานะทางการเงินของกองทุน ผลการดำเนินงานของสมาชิก ปัญหาและอุปสรรค์ การแก้ปัญหา การแลกเปลี่ยนประสบการณ์ของสมาชิก

1,500

ที่เรนโบว์ฟาร์มอ.แม่ริม

8-25/9/52

สรุปโครงการ

สรุปโครงการให้แหล่งทุน และนำเสนอต่อที่ประชุมกลุ่มในรอบเดือนหน้า

 

 

 

 

 


รายชื่อสมาชิกเครือข่ายปศุสัตว์อินทรีย์เชียงใหม่

นายเจริญ  สุนันท์ต๊ะ

21

3

สันป่ายาง

แม่แตง

เชียงใหม่

นางจันทร์เป็ง  ดอนแก้ว

14

8

สบเปิง

แม่แตง

เชียงใหม่

นางบาลเย็น  สุนันตา

116

6

ลวงเหนือ

ดอยสะเก็ด

เชียงใหม่

นายบุญช่วย  บุญเย็น

11

6

ลวงเหนือ

ดอยสะเก็ด

เชียงใหม่

นายประเสริฐ  สมจักร

99

8

สบเปิง

แม่แตง

เชียงใหม่

นายปวน  บุญเป็ง

7/1

6

สบเปิง

แม่แตง

เชียงใหม่

นางมาลัย  มะโนวงค์

202

6

ลวงเหนือ

ดอยสะเก็ด

เชียงใหม่

นายยงยุทธ  บัวกัน

23/1

1

สะลวง

แม่ริม

เชียงใหม่

นายอาทิตย์  จะวะนะ

129

4

สันป่ายาง

แม่แตง

เชียงใหม่

นายสวิง  จอมคีรี

47/3

4

สันป่ายาง

แม่แตง

เชียงใหม่

นางกัณทนง  ยะมะโน

57/2

3

สันป่ายาง

แม่แตง

เชียงใหม่

นายเจตน์  อินสวรรต

239

2

สันป่ายาง

แม่แตง

เชียงใหม่

นางแสงดาว  มะโนชัย

126/1

8

สบเปิง

แม่แตง

เชียงใหม่

นายวินเวศ  อุดแมน

14/2

1

สันป่ายาง

แม่แตง

เชียงใหม่

นายบุญทรัพย์  สุริยา

60/1

4

สันป่ายาง

แม่แตง

เชียงใหม่

นางบัวผัด  ระยอง

1

1

สะลวง

แม่ริม

เชียงใหม่

นายประพันธ์  ดอนแปลง

118

8

สบเปิง

แม่แตง

เชียงใหม่

นายศรีมูล  ทิพจร

66

8

สบเปิง

แม่แตง

เชียงใหม่

นายอนันท์  สมจักร

70

8

สบเปิง

แม่แตง

เชียงใหม่

นายสิงห์แก้ว  ดอยคำ

46/1

3

สันป่ายาง

แม่แตง

เชียงใหม่

นายสุนันท์  สมจักร

65

 

สบเปิง

แม่แตง

เชียงใหม่

นายกมล  เครือคำ

6/1

8

สบเปิง

แม่แตง

เชียงใหม่

นางจินตนา  สาสัตย์

73/1

9

สันป่ายาง

แม่แตง

เชียงใหม่

นายสุพจน์  ทิพย์มนต์

57/4

3

สันป่ายาง

แม่แตง

เชียงใหม่

นายโสภา  คำใวฐ์

87

13

สบเปิง

แม่แตง

เชียงใหม่

นายคมกริช  คนธสิงห์

57

3

สันป่ายาง

แม่แตง

เชียงใหม่

นายสมพงศ์  ส้มเช้า

115

3

สันป่าตึง

แม่แตง

เชียงใหม่

 


บันทึกประจำวันที่  26,27 มิถุนายน

        วันที่ 26 วันนี้ พวกเราออกเดินทางเช้าเช่นเคย เพราะต้องเดินทางประมาณ ครึ่งชั่วโมง  เพื่อเดินทางไปเยี่ยม Full Moon  Farm  ที่นี่เป็นแหล่งเรียนรู้ด้านเกษตรอินทรีย์  เป็นพื้นที่ที่ UGA มอบให้เป็นแหล่งเรียนรู้และวิจัยเพื่อที่ประมาณ

180 Acer มีเจ้าหน้าที่เป็นนักศึกษาระดับปริญญาเอกเป็นผู้ดูแล โดยได้รับทุนจากมหาวิทยาลัย ที่นี่มีการทำการเกษตรอินทรีย์ครบวงจร มีการเลี้ยงสัตว์อินทรีย์ ปลูกพืชผัก นานาชนิดประมาณว่า เรนโบว์ฟาร์ม  ผมได้มีโอกาสคุยกับคนดูแล ปรากฏว่าเราได้แนวคิดด้านเกษตรอินทรีย์จากที่เดียวกัน พูดง่ายๆว่าครูเดียวกัน แต่ว่า พื้นที่ใหญ่กว่า และเขามีสมาชิกประมาณ 150 ครอบครัว คาดว่าหากมีโอกาสจะกลับมาอีก จากนั้นเราเดินทางกลับที่พัก ทานอาหารกลางวัน

บ่ายสองโมงครึ่ง ดร.ชาร่า กลับมารับพวกเราเพื่อเดินทางไปที่ค่าย 4H ซึ่งเป็นค่ายที่ใช้อบรมเยาวชน ในสังกัดของ UGA เป็นหนึ่งในกิจกรรมบริการสังคม แต่ระสัปดาห์จะมีเยาวชนมาเข้าค่ายที่นี่ประมาณ 900-1000 คนตลอดช่วงซัมเมอร์ ประมาณ 6 ครั้ง แต่ละครั้งใช้เวลาในการเข้าค่าย 6 วัน นักเรียนต้องสนับสนุนค่าลงทะเบียนเพื่อร่วมกิจกรรมนี้ประมาณ 250 US ต่อคน  พวกเราได้เข้าร่วมกิจกรรมกับเด็กๆด้วย

 

วันที่ 27 มิถุนายน

            วันนี้ก็ต้องเดินทางแต่เช้าเช่นเคย ประมาณว่าเป็นกิจกรรมที่หนักหนาเอาการสำหรับพวกเรา แต่ก็ต้องทำหน้าที่ให้ดีที่สุด ถึงแม้บางคนจะมีอาการที่ไม่พึงประสงค์เท่าใดนัก วันนี้ต้องไปเยี่ยมฟาร์ม ที่ดีที่สุดสองแห่งใน Morgan County นี้ ที่แรกคือ Williams Farm ที่นี่เป็นฟาร์มโคนม มีโคนม 700 ตัว พื้นที่ฟาร์มทั้งหมด 400 Acer ฟาร์มแห่งนี้ใช้แรงงานค่อนข้างมาก อาหารเกือบ 90 % ผลิตเองที่นี่ น้ำนมขายให้บริษัท ใช้เทคโนโลยีการผลิตสูงพอสมควร แต่ถ้าเทียบกับฝรั่งเศสยังตามฝรั่งเศสอยู่มาก ผลผลิตต่อตัวต่อปี ประมาณ 7500 BL

จากนั้นเราเดินทางไปอีกฟาร์มหนึ่งห่างไปประมาณ 20 กิโลเมตร Farm Alan Verett ฟาร์มนี้เป็นฟาร์มเก่าแก่ กว่า 4 ชั่วอายุคือมีอายุประมาณ 130 ปี ที่นี่พวกเราได้ดูธุรกิจครอบครัวที่ครบวงจร เจ้าของฟาร์มทำธุรกิจค้าหญ้าเฮ Hay และผลิต Hay ขาย รวมทั้งทำฟาร์มผลิตพันธุ์ไก่ไข่ เพื่อส่งให้โรงฟักประมาณ 15000 ตัว และเลี้ยงพ่อพันธุ์แม่พันธุ์วัวเนื้อเพื่อขายน้ำเชื้อ และขายตัวอ่อน ถึอว่าเป็นฟาร์มที่มีเทคโนโลยีสูง เพราะมีการสืบทอด จากรุ่นสู่รุ่นที่น่าสนใจ

พวกเราเดินทางไปทานข้าวในเมือง Madison เมืองท่องเที่ยวเก่าแก่ของ Georgia พวกเราชมเมืองและเดินทางกลับ ขากลับแวะเยี่ยมชมฟาร์มของ ดร.ชาร่าด้วย


วันที่ 25 มิถุนายน
วันนี้พวกเราตื่นเช้า ผมต้องคุยกับทางบ้านเหมือนเช่นทุกวัน วันนี้เพื่อนๆ เกรดออกแล้ว แต่ผม พี่หยุย
และพี่อินใจยังไปออก ก็รออยู่เปิดเมลดูทุกวัน  วันละหลายๆรอบ  ก็ยังไม่มา  วันนี้พวกเรามีโปรแกรมต้องเดินทางไเยี่ยมชมกิจการอง UGA ต่ออีกหลายที่ เริ่มจากที่Department of Agricultural Leadership ที่นี่เขาเปิดสอนถึงระดับปริญญาโท ด้านผู้นำ โดยเน้นเรื่องผู้นำในครูเกษตร
เรื่องของ FFA บ้านเราก็ อกท  แต่ของเขามีมูปเม้นที่ดีมากๆ  ผมก็ได้แรกเปลี่่ยน หลายประเด็นในฐานะที่เป็น
เกษตรกรดีเด่นของ FFT จากนั้นเราไปเยี่ยมชม การจัดการน้ำที่เกิดจากฝน โดยโครงการเพื่อแก้ปัญหาฝนตก
แล้วเกิดน้ำไหลบ่า เขาก็ใช้เทคนิดในด้านการออกแบบและวิศวะกรรมมาร่วมก็ได้ผลดี เราไปเยี่ยมชมส่วนหย่อม แห่งแรกของ UGA และสวนสาธารณะแห่งแรกของ Georgia ที่นี่มีพื้นที่ประมาณ 313 Acre เป็นพื้นที่สวนสาธารณะที่มีวัตถุประสงค์ เพื่อเป็นแห่งเรียนรู้ธรรมชาติ และแหล่งพักผ่อนหย่อนใจ และเรารับประทานอาหารกลางวันที่นี่ UGA สนับสนุน จากนั้นบ่ายสองพวกเราออกเดินทางไปเยี่ยมโครงการBiorefining and Carbon Cycling Program ของ Dr.K.C.Das ที่นำพลังงานจากพืชมาเผา แล้วแปลงพลังงานเป็นกาช และแปลงเป็นของเหลว แล้วแปลงเป็นเชื้อเพลิง และผลิตภัณฑ์ต่างๆ ที่นี่ผมได้เห็นกองปุ๋ยหมักที่ใหญ่โต ที่ผลิตปุ๋ยหมัคใช้ทั้งมหาวิทยาลัย จากนั้นเราไปเยี่ยมภาควิชา Food Science ที่นี่เราได้เยี่ยมชมห้องแลป
โดยมีน้องนักเรียนไทยช่วยเป็นผู้พาเยี่ยมชม  จบโปรแกรมวันนี้ที่ 5 โมง และพวกเราขอรบกวนอาจารย์ชาร่า พาไปส่งที่บ้านคุณหนุ่ย คนไทยที่อยู่ที่นี่ และทำอาหารไว้เลี้ยงพวกเรา
ตอนกลับ นักเรียนไทย และครอบครัวคุณหนุ้ย มาส่งพวกเราที่โรงแรม สามทุม


Blog EntryJun 24, '08 11:05 PM
for everyone
วันนี้วันที่ 24  มิถุนายน

  พวกเราตืนเช้าและทานอาหารเช้าตั้งแต่หกโมงกว่าๆ  เพราะจะต้องเดินทางไปวิทยาเขต Griffin  หนึ่งใน
สาม Campus ของ  University of Georgia  ห่างออกไปตามถนนสาย 441 และ16 Dr.Sara มารับพวกเราตั้งแต่เช้า ประมาณ 7.00 น ใช้เวลาเดินทางประมาณ 2 ชั่วโมง พวกเราได้รับการต้อนรับอย่างดีจากอำนวนการวิทยาเขต Dr.Gerald F.Arkin และเราได้พบกันนักเรียนจากคณะเกษตรศาสตร์ มช. อีกสองท่านทราบมีอาจารย์ที่ปรึกษาคือ ดร.จักรี
อาจารย์ที่นี่ให้การต้อนรับ และแนะนำพวกเราเป็นอย่างดี เช่นที่ Climate-based , Food Science, Website
นอกจากนี้ยังได้ทราบอีกว่ามีอาจารย์อีกท่านที่จบจากที่นี่คือ ดร.สุจินดา อาจารย์เก่าผมสมัยเรียนวิลัยเกษตร
และ ทราบว่ามีความสำพันธ์อันดีกับประเทศไทย และมหาวิทยาลัยเชียงใหม่
พวกเราเดินทางกลับห้าโมงเย็น ถึงที่พักประมาณ หนึ่งทุมครับ

วันที่ 23 มิถุนายน
วันนี้พวกเรามีโปรแกรมตั้งแต่เช้า โดย Dr.Sara  มารับตั้งแต่แปดโมงเช้า เพื่อพาไปดูงานใน
Campus ต่อ วันนี้พวกเราไปดูอาคารเรียนรวม ไปดูอาคารกิจการนักศึกษา ใหญ่มากๆ จากนั้น
พวกเราเดินทางไปที่สำนักงานของ เพื่อเซ็นในเอกสารเบิกจ่ายเงิน จากนั้นพวกเราเดินทางไปดูงานที่
สำนักงานส่งเสริมการเกษตร UGA Cooperative Extension System in Clarke county Extension Office หลังจากนั้นพวกเราร่วมงานเลี้ยง อาหารกลางวัน ซึ่งมี VIP มาร่วมรับประทานอาหารสามท่านคือ Associate Vice President, Dean College of Agricutule & Professor form Biol D. หลังจากนั้นพวกเราดินทางกลับไปที่สำนักงานของ Dr.Sara และที่นี่พวกเราได้ฟังบรรยายเรื่อง UGA service Learning Progarm จากนั้นเดินทางไปดูมหาวิทยาลัยจัดกิจกรรม ให้กับเด็กนักเรียน 4H และที่นี้ทำให้ทราบว่า องค์กรเกษตรกรในอนาคตแล้งประเทศอเมริการยังเหนี่ยวแน่เหมือนเดิม

Blog EntryJun 22, '08 5:53 PM
for everyone
เช้าวันที่ 22 มิถุนายน
วันนี้พวกเราตื่นสายได้แล้ว  ดีใจจัง  นี่ในรอบหนึ่งเดือนเลยขอบอก
อาหารมื้อเช้า ข้าวกล้อง ถั่วเน่า ลวกผักจิ่มแจ่ว   วันนี้เรามีนัด 9.30
มีน้องนักศึกษาที่เขาเรียนจบแล้ว คุณ อารี Aree ไม่แน่ใจ  เป็นคนพาพวกเรา
เยี่ยมชม มหาวิทยาลัย มหาวิทยาลัยแห่งนี้ตั้งอยู่ย่านชุมชน ในเมืองเอเทน
เป็นมหาวิทยาลัยเก่าแก่อายุประมาณ 223 ปี เกือบเกิดพร้อมประเทศนี้
ศิลปการก่อสร้าง เป็นศิลปะแบบยุโรปผสมกรีก มีประวัติศารต์เก่าแก่มากมาย
ปัจจุบันเปิดสอนทั้งหมด  16 คณะ มีนักศึกษา ราว 45.000-50,000 คน
เป็นมหาวิทยาลัยที่มีชื่อเสียงด้านการเกษตร ศิลป์ และวิศวะกรรม
มีพื้นที่ทั้งหมด ประมาณ 40,000 เอเคล  หรือราว 240,000 ไร่
และที่นี่มีหมา Bulldogs เป็นสัญญาลักษณ์  มีทีมอเมริกันฟูตบอลที่มีซื่อเสียง
และเด่นเรื่องกีฬามาก (จำได้หรือไม่ว่าสมรักษ์ ได้เหรียญทองที่เมืองนี้) 
ก่อนเที่ยงเรากลับที่พักเลี้ยงกาแฟผู้นำทัวร์ และแรกเบอร์อิเมล
กินมาม่า ตอนเย็นจะมีนักเรียนไทยมารับไปซิมเบียร์ พักเอาแรงดีกว่า

Blog EntryJun 22, '08 5:36 PM
for everyone
วันที่ 21-22 มิถุนายน 
พวกเราตืนนอน ประมาณ ตีสาม เพื่อเตรียมตัวที่จะเดินทางไป Georgia โดยตั้งแต่กลางดึกก็มีน้องๆ หลายคนที่เป็นนักเรียนไทยใน OSU มาลาพวกเรา รวมทั้งอาจารย์เปิดเพื่นใหม่สายเลือดอิสานบ้านเดียงกัน
และน้องป๊อบ นศ.ป.เอกด้านบริหารธุรกิจ ก็มาส่งพวกเราด้วย  ตีสี่ครึ่ง Dr.Riesing and K Chir มารับพวกเราเพื่่อไปส่งที่สนามบิล Will Roger  พวกเราสั้งลา OSU  ที่นี่หลังจากที่มีใครหลายคนสั้งลา
ด้วยน้ำตา แห่งความอาลัยไปแล้วเมื่อวันก่อน 
บทเรียนที่อยากเล่าให้ฟังคือเรื่องการเตรียมตัวที่จะโดยสารเครื่องบิน
1. เอกสารประกอบการเดินทางต้องพร้อม
2. กระเปาเดินทางต้องหนักไม่เกิน 50 Bl or 23 Kg  ที่นี่ทำให้เราเสียเวลามากเพราะหลายคนไม่ได้เตรียม
ก็ต้องมาคุ้ยกระเป่า บางคนถึงต้องเอาทิ้ง  และห้ามปิดล๊อกกระเป๋า
3. กระเป๋าที่จะนำติดตัวขึ้นเครื่องได้ต้องไม่เกิน 2 สองชิ้น ตรงนี้น้ำหนักเขาไม่ดู แต่ขนาดต้องไม่ใหญ่เกินไป ที่สำคัญต้องไม่น้ำของเหลวขึ้นเครื่อง
4. แต่งตัวให้ตรวจค้นง่าย ไม่ใส่เครื่องประดับมากมาย เพราะที่นี่พวกเราโดนตรวจค้นประหนึ่งว่าเป็นนักโทษ (อาจจะหนักไป ประมาณว่่าดูแม้กระทั้งหัวกางเกง ถอดรองเท้า เข็มขัด สื้อคลุม ขอบกระดุม ดีที่ไม่ดมดู)
5. อย่าหวังจะพึ่งอาหารบนเครื่องในสายการบิลในประเทศนี้ เพราะคุณจะท้องแห้ง

  พวกเรามาถึง Georgie สิบโมง  Dr.Sara มารับพวกเราสนามบิลนี้ก็ใหญ่มาก ที่
 รับกระเป่๋า ห่างจากที่เครื่องลงประมาณ 2 กม. พวกเรามาถึงที่พักประมาณ บ่ายสองโมง
เป็นโรงแรมที่หรูมากเหมือนเป็นอพาร์ทเม้น มีห้องครัว และมีสามห้องน้อน สามห้องน้ำ
แยกหญิงชาย  ที่สำคัญอยู่ใกล้มหาวิทยาลัย และใกล้เมือง ตอนเย็น Dr.Sara ขับรถพาพวกเรา
ไปชื้ออาหาร และมีน้องๆนักศึกษาไทยที่มาเรียนปริญญาเอกอยู่ที่นี่คอยต้อนรับพวกเราหลายคน
ตอนเย็นๆ พวกเราก็เดินไปดูมหกรรมดลตรี และศิลปะที่จักใกล้ๆที่พัก ช่วงนี้พอดี


Blog EntryJun 5, '08 10:43 PM
for everyone
บันทึกประจำวัน วันที่ 3- 6 ไม่ได้เขียนบันทึก
เพราะเรียนนักมาก  แต่เรียนของ Dr.Kathleen
อาจารย์ให้ทำบทที่สอง  ส่วนบทที่ หนึ่งตรวจแล้ว
ส่วนใหญ่ก็ได้ดั่งใจครับ


Blog EntryMay 30, '08 11:19 PM
for everyone
บันทึกประจำวัน
วันที่ 30 พ.ย 51

วันนี้เราเรียนวิชา 5990 เป็นวิชาดูงานด้านการเกษตร และภูมิสังคมของ Oklahoma วันนี้อาจารย์
Dr.Reising and C.Haynes ให้พวกเราไปพบที่อาคารเรียน เืพื่อที่จะพาไปดูงานที่สถานีวิจัย
Wheat ที่นี่ทำให้เรารู้ว่า Wheat คือพืชหลักของรัฐนี้ และเขาส่งออกไปทั่วโลก ที่สถานีวิจัยแห่งนี้
ก็เหมือนศูนย์วิจัยพืชไร่บ้านเรา มีพื้นที่ประมาณ 160 ha. ทดลองวิจัย Wheat เป็นหลัก นอกจากนี้ก็วิจัย
ถั่วเหลือง ทานตะวัน ข้าวโพด โดยเขาจะเปิดให้เกษตรกรเข้าเยี่ยมชม และจะมีการเปิดฟาร์มให้เกษตรกร
มีดูงาน และติดตามผลงานวิจัย ตามนโยบาย Land-Grant เพราะเกษตรกรเป็นผู้จ่าย   เงินสนับสนุน มหาวิทยาลัยๆ จะต้องทำงานวิจัยเพื่อบริการเกษตรกร ผมเรียนหลายๆอย่างที่นี่ซึ่งมีรายละเอียดมาก
แต่ได้ความรู้มากเพราะตรงกับงานที่ทำที่เมืองไทย  จากนั้นเราไปทานข้าวกลางวันที่ร้านอาหารจีน
อาจารย์ Reising เลี้ยงครับ แล้วเราก็ไปดูงานต่อที่โรงงานรับซื้อข้าว Wheat ที่นี่เป็นโรงงานเก่าแก่กล่าร้อยปี เป็นธุรกิจครอบครัว ที่นี่เป็นเหมือนโกดัง เขามีระบบควบคุมคุณภาพ
และระบบขนส่งที่ดี คือเขาจะใช้รถไฟในการขนส่ง รางรถไฟย่อย จะเดินมาที่โรงงาน
ที่นีเขาส่ง Wheat ไปข่ายปีละประมาณ 45,000 ตู้รถไฟ จากนั้นเราไปเยี่ยมชม โรงงานซ่อมบำรุง
และโซรูมรถไถ และอุปกรณ์การเกษตรของ John Deere และเดินทางกลับ Stillwater หกโมงกว่า
สาวๆ ปั่นรถจักรยานไปซอปปิ้ง ซึ้อแว่นกันแดดอันละเหรียญมาอวด พวกเราสามหนุ่มจึงออกไป
เอากับเขาด้วย วันนี้กินข้าวเย็ยแยกกัน



บันทึกประจำวัน
วันที่ 29 พ.ย. ถๅ

วันนี้อาจารย์ Kathleen mail มาบอกพวกเราว่าจะต้องไปพบหมอฟัน จะได้สอนพวกเราถึง สิบโมง
และให้พวกเราไปฟังการบรรยายพิเศษ จากผู้เชี่ยวชาญ พวกเราเรียน เร็วมากคงเป็นเพราะอาจารย์รีบ และด้วยข้อจำกัดของโปรแกรมที่วางไว้ เรื่องที่เรียนเช่น Definition of terms Limitation Assumed
และอื่นๆ วันนี้อาจารย์ช่วยดูเรื่องของคุณอินใจ จากนั้นพวกเราไปฟังบรรยายพิเศษ และกลับที่พัก ผัดมาม่ากินกัน  ตอนเที่ยงครึ่งกลับมาห้องสมุด  ค้นข้อมูลผ่านระบบอิเล็กทรอนิค พอได้เอกสาร ก็สั่งปริ้นได้เลย ฟรี ไม่จำกัดจำนวน ดีมากๆ อาจารย์ Kat ให้พวกเราหางานวิจัยที่เกี่ยวข้อง เพื่อที่จะนำมาอ้างอิงในงานวิจัย และให้ส่งบทที่ 1 ในวันอาทิตย์ พวกเรากลับที่พักเกือบ 5 โมง หลายคนได้หนังสือมาหลายเล่ม ที่นี่นักศึกษา ป.เอกยืมหนังสือได้ 100 เล่ม ระยะเวลา 2 เดือน
พวกเราไปออกกำลังกายด้วยกัน  คุณหมออินใจ เล่นน้ำในสระว่ายน้ำโดยใส่กางเกงขาสั้นธรรมดา
มีเหตุผลแอบแฝงหรือเปล่า ต้องถามเอง
      กลับมาทำอาหารกินกันอาจารย์เล็กทำผัดเผ็ดมากๆ แต่ลำแต้ๆ แล้วก็ทำงานต่อ จนถึงเวลานี้แหละครับ
แค่ตีสองบะดาย
 

บันทึกประจำวัน
วันที่ 28 พ.ย. 51

วันนี้ ตื่นนอนประมาณ 6.50 น. เพราะฝนตกตอนเช้า อากาสดีเลยหลับสบาย ก็คุยกับครอบครัวSkype ซึ่งเป็นเวลากลางคืน ของวันที่ 28 ผมเป็นห่วงลูกชาย น้องต้นกล้ามากเพราะไม่สบาย ก็เลยอยากดูหน้า พอดีโปรแกรมนี้เราสามารถเปิดกล้องดูหน้าฝ่ายตรงข้างได้เลย ความจริงอาจใช้วิธีนี้คุยกับภาควิชาด้วยก็ได้ พวกเราไปเรีย นแปดโมงเช้า โดยนั่งรถเมล์ประมาณ 7 นาที  วันนี้อาจารย์ Kathleen ช่วยดู statement of the problem ของ เอ็ม และอาจารย์เล็ก และแนะนำเกี่ยวกับความสำคัญของเรื่องที่จะศึกษา ทำไมต้องจ่ายเงิน เสียเวลา สำหรับการวิจัย ต้องดูว่างานวิจัยนั้นสำคัญแค่ใหน การเรียนให้จบปริญญาเอก เป็นเพียงเหมือนการบ้านที่เราต้องทำในเวลาที่กำหนด แต่ไม่ใช่ความสามารถสูงสุดของเรา หากเรารักในคุณค่าของการนักวิจัยแล้ว เราสามารถเพิ่มพูนความรู้ให้สูงขึ้นได้ งานวิจัยที่เราจะหา เมื่อได้ปัญหาแล้ว ต้องได้ Gap แล้วอาจารย์ก็สอนในเรื่อง Need for the study and Constructing Research Question จากนั้นก็ให้การบ้านคือ ให้ไปเขียน Need for study และเตือนพวกเราเรื่องที่จะส่ง Chapter 1 ในวันอาทิตย์ (จะได้หรือเปล่างงงง) แนะนำให้พวกเราไปพบคุณ Roy สามีของอาจารย์ ให้เอาหัวข้อไป เจ้าหน้าที่ห้องสมุดจะช่วยหาข้อมูลให้ พวกเราเลิกเรียนตอน 11.30 กลับมาทำอาหารทานด้วยกัน และกลับไปห้องสมุด พบคุณRoy เขาส่งเอกสารของเราให้กับพนักงานห้องสมุดที่เก่งด้านต่างๆ เพื่อช่วยเราในวันพรุ่งนี้ จากนั้นพวกเราไปที่ สถาบันภาษา แต่เขาปิด พวกเราจึงกลับมานั่งทำการบ้าน ช่วงแรกต่างคนต่างทำ จากนั้น ไปออกกำลังกาย แล้วกลับมาทานข้าว และเอางานที่ทำมานั่งคุยกัน และทบทวนบทเรียน และเตรียมเรียนในวันพรุ่งนี้ (วันนี้ดูเหมือนง่ายแต่เอาเข้าจริงยากน่าดู เพราะอาจารย์ให้เรา เขียนเหตุผลและความสำคัญของเรื่องที่จะทำไม่เกินสองวรรค ประมาณ ครึ่งหน้า ก็ยากมาก ไม่งั้นอาจารย์จะไม่เข้าใจและจะแปรเจตนาเป็นอย่างอื่น)

 

บันทึกประจำวัน

วันที่ 27 พ.ย.  2551

 

                เช้าวันนี้อากาศแจ่มใสขึ้มมานิดหนึ่งหลังจาก ท้องฟ้าขะมุกขะมัวมาหลายวัน  วันนี้เราตื่นเช้าดังเช่นทุกวันคือประมาณ 06.30 พูดคุยกับทางบ้านโดยใช้โปรแกรม Skype  ตามเวลานัดหมาย จากนั้นเดินไปขึ้นรถเมล์วันนี้จำเป็นต้องไปรถเมล์เพราะนักเรียนเปิดเทอมใหม่ หอบสมุดหนังสือ และคอมพิวเตอร์ที่แสนใจหนักติดตัวไปด้วย ก็เลยเดินไม่ไหว วันนี้เราจะต้องเรียนวิชาของ Dr.Kathleen ในเนื้อหาที่หนึ่ง และสองพวกเราตั้งใจรอวันนี้มานานเพราะทำความรู้จัก Ok State นานพอควรแล้ว เราเตรียมตัวเรียนดี ไปถึงก่อนอาจารย์ อาจารย์ใจดีมากเตรียมขนม น้ำอัดลม และชากาแฟไว้ให้อย่างดี

วันนี้อาจารย์สอนเรื่อง แผนการสอน Learning Tip for AGED 5983 การให้คะแนน จากการพัฒนาโครงการวิจัย บทที่ 1 – บทที่ 3 อาจารย์สอนตามสไลส์ในเวบ ไม่มีอะไรยุ่งยากฟังเข้าใจบ้างไม่เข้าใจบ้าง ก็ขอเวลา ไทย Time อธิบายให้กันฟัง

สรุปแล้วก็เข้าใจดี หลังใหญ่ใจความที่อาจารย์สอนวันนี้คือที่มาของข้อมูลที่มีคุณภาพ เพื่อใช้เป็นเอกสารอ้างอิง คุณค่าของงานวิจัย และนักวิจัย อาจจะเรียกว่าจิตวิญาณของนักวิจัย อาจารย์บอกว่าเมื่อเราจบ ป.เอก เราไม่เป็นเพียงอาจารย์ แต่เราจะต้องเป็นนักวิจัยมืออาชีพ ประสบการวิจัยเพื่อจบปริญญาเอกไม่ต้องหนักหน้าเพราะมีข้อจำกัดเรื่องเงือนเวลา จบแล้วเราค่อยพัฒนาความสามารถ โดยทำงานวิจัยหลายๆเรื่อง  สิ่งสำคัญเราต้องมี Value คุณค่า รักในคุณค่าของการเป็นนักวิจัย แล้วเราจะเรียนรู้อย่างต่อเนื่อง และต้อง Enjoy

จากนั้นก็สอนในเรื่องพื้นฐานเกี่ยวกับงานวิจัย ใน Tagets 1 and 2 การค้นหา Gap and Research Important และ Scientific method Research process and Importance of Writing และสุดท้ายอาจารย์ก็ให้การบ้านพวกเราเป็นการไปตั้งคำถามในโครงการวิจัยของตนมา ตามตัวอย่างที่อาจารย์นำเสนอ

กลับมาที่พักพวกเรามาทำอาหารทานด้วยกัน  บ่ายสองโมงขึ้นไปทำการบ้านด้วยกัน วันนี้มีสิ่งที่พวกเรารอคอย

และเป็นสิ่งที่อยากเห็นมาก คุณหมออินใจเข้าร่วมวง ทำการบ้านและทำงานกลุ่มร่วมกับพวกเรา อาจารย์หล้าคงดีใจไม่น้อยในข่าวนี้ พี่แดงพี่เล็กดีใจมากถึงเอ๋ยปากเปิดไวท์กันเถอะ ขออนุญาตนะครับ เพราะดีใจกันจริงๆ แต่ยังไม่ได้เปิดเพราะไม่มีที่เปิด จากนั้นพวกเราไปออกกำลังที่ Recreation Center  กลับมาทานอาหารเย็นร่วมกัน  ต่อด้วย เราสามารถเปิดไวท์ไดและก็พูดคุยกันเรื่องการเรียน และเปิดใจ

    (อันนี้อาจารย์ไม่อ่านจะดีกว่า) ตามด้วยเรื่องตลกขบขันที่เราพูดกันเสนอ จนเป็นเอกรักษ์ เช่นพี่อินใจ (หูเด็กหมอเรียนมาหมอรู้น่า? )พี่แดง potato..... potato........มันมัน ทฤษฏีแน่นปฏิบัติไม่รู้ พี่หยุยแหกๆ เอากิ๊บหนีบ อาจารย์เล็ก มันสายไปเสียแล้ว  ความหมายต้องถามเจ้าตัวเอง)น้องเอ็ม พี่แดงให้  สมยา    ถึงหัวใจ แขกจะบอก น่ากลัวจริง 

  พรุ่งนี้พบกันใหม่ครับ


Blog EntryMay 27, '08 5:04 PM
for everyone
บันทึกประจำวัน
วันที่ 26 พ.ย. 2551

      วันนี้เป็นวันหยุดประจำชาติที่สำคัญ ของคนอเมริกา เป็นวันทหารผ่านศึก  ทุกสิ่งทุกอย่างหยุดจำทางหมด แม้แต่รถประทาง  พวกเราตืนสายกันเล็กน้อย ส่วนใหญ่ชักผ้า  วันนี้เป็นวันที่ตามห้างร้านต่างๆ จะลดราคา สินค้า เหมาะที่จะไปซอบปิ้ง เรามีอาสา เป็นนักเรียนไทยที่จบการท่องเที่ยวจากแม้โจ้ ที่จะพาพวกเราไปที่
ห้าง Ross อยู่ไม่ใกลจาก U มากนัก พวกเราไปกันสี่คนคือผม อาจารย์เล็ก อาจารย์หยุย และอาจารย์เอ็ม
ไปตอนประมาณ 11 โมง พวกเราอยู่ที่นั่นถึงบ่ายสาม ข้าวปลาไม่กิน ตั้งหน้าตั้งตาซอบ งานนี้ผมเป็นแซ้ม
เพราะจ่ายไปมากสุด สงสารพี่หยุย หาชุดว่ายน้ำที่พอดีไม่ได้  ยืนเฝ้าอยู่ตั้งนานรอให้มันยืดออก หรือรอมันรดราคาไม่ทราบ อาจารย์เล็กได้ของเล่นเยอะเลย บอกเอาไปฝากลูก แต่เห็นอาจารย์เล็กนั่งเล่น
อยูคนเดียว ส่งสัยไม่ถึงบ้าน กลับมาที่หอพักเจอกองผักกองใหญ่ Dr.reising เก็บมาจากสวนมาฝาก สาธุครับสาวๆหลับ ยกเว้นพี่แดงไปออกกำลังกาย เจ้กลัวไม่ฟิต ผมไปวิ่งตามปรกติ กลับมาี่พักเราทำอาหารทานกัน อาจารย์เล็กออกไปตีเทนนิส กับน้องนักเรียนไทย  ดึดๆ มีเหตุให้
ระทึกเมื่องฝนฟ้าแสดงพลังที่ไร้ขีดจำกัดให้เราดู  ผู้หญิงลงมาข้างร่าง เราติดตามข่าวทาง TV
ทอนาโด เข้ามาอีกแล้ว ที่ Stillwater แต่ เฉียดเราไปนิดเดียว อาจารย์บอกว่า ปีนี้เกิดทอนาโดแล้ว
100 ครั่ง ให้ติดตามข่าวอย่างใกล้ชิดถ้ามีเสียง ไซย์เรน ดังให้วิ่ไปหาตึกที่มีชั้นใต้ดิน หรือไม่ ต้องใส่รองเท้าเสื้อแขนยาว เข้าไปอยู่ในอ่างอาบน้ำแล้วเอาที่นอนทับไว้ ทั้งหมดให้ทำภายใน 3-5 นาที่

อเมริกายิ่งใหญ่  แต่ทอนาโด (ธรรมชาติ) ยิ่งใหญ่กว่า

พบกันพรุ่งนี้ครับ

บันทึกประจำวัน
วันที่ 25  พ. ย  2551
       วันนี้ตืนนอนเช้าปรกติครับ  ใชโปรแกรม Skype คุยกับทางบ้าน อาจารย์เล็กก็เช่นเดียวกัน
9.15 อาจารย์ Dr.Key มารับผมกับหมออินใจไปโบสถ์ ผมเข้าใจผิด 9.50 ก็เลยได้วิ่ง นิดหนึง
ไปถึงโบสถ์ อาจารย์ดร,คีพาไปทักทายผู้ตนที่เข้าโบสถ์ เหมือนบ้านเราเลย ครูบาอาจารย์และนักศึกษา
ที่มาโบสถ์แต่ตัวสวยงาม เรียบร้อย เราเป็นเหมือนดาวเด่นในงานเพราะทุกคนเข้ามาทักทาย พูดคุย
จิบกาแฟ จากนั้นก็เข้าห้องเรียนพระคำภีร์ เราพูดคุยกันถึงเรื่องพม่า ชนกลุ่มน้อยไทใหญ่ ผมเล่าเรื่องงาน
ในหน้าที่ที่ทำ คุณอินใจก็เช่นกัน
     10.00 เข้าโบสถ์ คุณยาย Jean แนะนำพวกเราและเรายืนขึ้นแนะนำตัวเองและกล่าวสุทรพจสั้นๆ
จากนั้น สวดมนต์ และร้องเพลง วันนี้ผู้เข้าโบสถ์ประมาณ 40  คน ส่วนใหญ่เป็นคณาจารย์ใน OSU
จากนั้นออกมาคุณยายพาพวกเราไปแนะนำตัวกับผู้คนมากมาย หมออินใจถ่ายรูปกับสาวๆ และแรกเบอร์
เพราะแกโสต ปล่อยแก่เถอะ จากนั้นอาจารย์ Key มาส่งที่อพาทเม้น นัดพวกเราบ่านสองจะมารับเพื่อ
ไปที่บ้านอาจารย์ Key อาจารย์พาไปดูฟาร์มวัว ของ Dr.Terry ที่อยู่ติดกัน ที่นี่เขาเลี้ยงวัวเนื้อ ของอาจารย์ยี มียี่สิบกว่าตัว ใช้พื้นที่ 160 ha อีกที่เหลือประมาณ 140 ha เป็นแปลงหญ้าเฮย เอาไว้ขาย
และเก็บไว้ใช้ในหน้าหนาว วัวเนื้อที่เลี้ยงเป็นพันธุ์ แองกัส กับเฮียฟอร์ท อาจารย์ Jean พาพวกเราทัวร์ใน
บ้าน และอาจารย์คี ไปเตรียมม้า อาจารย์Dr.reising มาสมทบ จากนั้นอาจารย์ทั้งสองท่านก็ออกไปสาธิต ขี่ม้าให้เราดู พวกเราก็ทดลองขี่ม้ากันทุกคน ไม้เว้นแม้แต่พี่หยุย (หมูขี่ม้า)  งานนี้ถ่ายรูปมากเป็นพิเศษ อาจจะมีบางคนไม่ได้นอนเพราะมัวแต่คัดรูป จากนั้น อาจารย์ Key สาธิตการตัดหญ้าเฮ ผมขอลองขับด้วย
ก็เหมือนรถไถบ้านเรา ขณะนั้นมีกว่างป่าวิ่งออกมาสองตัว ผมสามารถถ่ายภาพสวยงามนี้ได้พอดี ประมาณ
     จากนั้นอาจารย์ขับรถกะบะพาพวกเราไปในทุ่งหญ้า ดอกไม้ในธรรมชาติมากมาหลากหลายสี พวกเราถ่ายรูป และก็ถ่ายรูป คาดว่าวันนี้น้องเอ็มกับอาจารย์เล็กอาจถึงพันรูป ไม่แน่ใจแต่ใกล้เคียง ที่นี่ทำให้ผมเข้าใจว่าทำไมต้องใช้เครื่องจักรใหญ่ๆ อาจารย์คีบอกผมว่าหญ้าเฮก้อนหนึงหนัก 500 กก.
ตอนนี้ขายได้ ก้อนละประมาณ 30 US แต่อีกหน่อยจะขึ้นเป็น 40 US เพราะราคาน้ำมัน โชคดีที่เรา ไม่จำเป็นเพราะเรามีหญ้าสีเขียวให้วัวกินทั้งปี
18.00 พวกเราไปทานข้าวเย็น ลูกสาวและหลาย Dr.Key ก็มาร่วมด้วย จากนั้นพวกเราออกมาถ่ายรูปหม ูและถ่ายที่แปลงหญ้า ผมเก็บดอกหญ้าเพื่อเอาไปฝากใครบางคน

พบกันใหม่พรุ่งนี้


บันทึกประจำวัน
วันที่  ๒๔  พ.ย. ๒๕๕๑

       วันนี้ผมตืนสายไปนิดเพราะนอนดึก ประมาณตีหนึ่งกว่าๆ พอดีนั่งทำความเข้าใจ Delpli ก็ดูตัวอย่างไปด้วย  ตื่นเพราะเสียงอาจารย์เล็กคุย Skype กับทางบ้าน เพระเวลาคุยต้องพูดดังๆ เสียงจะได้เข้าดี ผมตืน และคุยเหมือนกัน เราใช้เวลาคุยกับทางบ้าน ๒๐ - ๓๐ นาที เพราะว่าฟรี
ก็สามารถ  พร้อมทั้งนำเสนอของที่ซื้อมา หรือคิดว่าจะซื้อเพื่อขออนุมัต ไม่เชื่อต้องถามอาจารย์เล็ก
ว่ามันจริงแท้แค่ใหน อาจารย์ Key and Jeans ภรรยามารับเรา ตอนเช้าประมาณ ๑๑ โมง ผมชักผ้า
บางส่วนไว้ แต่บรรยากาศเหมือนจะมีฝน เลยไม่แน่ใจว่าจะแห้ง แต่ลมที่นี้แรงมาก คดีๆเลยิดว่าน่าจะช่วยได้ อาจารย์คีมารับ พวกเราไปดูการประกวดม้าจิว สวยดี แต่คนดูไม่ค่อยมาก  จบจากสนามม้าจิว บ่ายโมง
ยังไม่ทานข้าว เพราะพวกเราเดาว่าอาจารย์จะพาไปท่านข้าว อาจารย์ก็คิดว่าพวกเราทานแล้ว
      ก็นั่งรูบท้องอยู่ในรถถึง เกือบบ่ายสาม อาจารย์จอดรถที่ Super M  นำโดยพี่หยุยคนที่บอกไม่ค่อยหิว
เดินส่ายอวดๆ เข้าในร้าน Mc ก่อนเพื่อน จากนั้นพวกเราเดินทางต่อไปที่ Museum ของ Will Roger
นักแสดงที่มีเชื่อเสียง แลพเป็นขวัญใจตลอดกาลของชาว Oklahoma  ที่ตั้งอยู่ที่เมือง Tulsa หนึ่งชั่วโมงจาก Oklahoma  พอไปถึงก็อาจารย์กับนักเรียน (อ.เล็ก และ เอ็ม) เรียบหาที่จัดก่อนเลย
(ที่ถ่ายรูป วันนี้หน้าจะหลายร้อย ผมถ่าย VDO พี่อินใจกล้องมีปัญหาอะไร ไม่แน่ใจ สงใสถ่ายตัวเองมาก ไปหน่อยเลยแพ้กล้อง พี่แกจะถ่ายตัวเองเมื่อมีสาวๆอยู่ด้านหลัง ทำไมไม่ขอถ่ายเขาตรงๆ เลไม่เข้าใจ
คงเป็นเพราะอะไรที่อเมริกามันใหญ่ไปหมด พี่แก่เลยอดไม่ได้กระมัง ที่นี่คือที่ที่ฝังศพของ Will R.  เราได้เห็นความเป็นอัฉริยะของชายผู้นี้แล้วทึง เข้าเป็นผู้บุกเบิกหนัง เป็นนักบิน เป็นนักเขียน เป็นต้นตำหรับ
ของคาวบอย เขาต่ายเมื่อปี่ 1935 เนื่องจากเครื่องบินตก นึกถึง คุณมิตชัยบัญชา บ้านเราเหมือนกันเลย
เขาเป็นเจ้าของงานเขียนที่เป็นแรงบรรดาลใจมากมาย เช่น I never met I didn't like เราออกจากเมืองนี ้พร้อมข่าวที่น่าสะพึงยิ่งสิ่งเดียวที่เราไม่ควรรู้จักและไม่ควรพบที่ Oklahoma พายุหมุน Tronado กำลังจำถล่ม Still warter  หรือที่  OSU  ผมคิดถึงผ้าที่ตากไว้ คงไปหมดแน่ อาจารย์ Key  บอกว่าไม่ต้อง คิดถึงผ้าที่ตาก แต่ให้คิดถึงบ้านพักที่อยู่ มากกว่าแก่สอนวิธีหลบ ให้เข้าไปอยู่ในห้องน้ำหรือห้องใต้ดิน
เราทานข้าวที่ร้านอาหารจีน อาจารย์ Key สีหน้าไม่ดี คุณ Jean ทานข ้าวไม่ลง เพราะกังวน จากนั้นอาจารย์ภาไปซื้อตั๋วชม การแข็งขั้น Rodeo คือการแข่งขั้น ม้าพยศ ความมีทักษะของชาวเมือง ด้านการขี่ม้า กิจกรรมแข่งขันต่างๆ เราอยู่ที่นี่จนถึง สี่ทุ่ม ข่าวดีพายุไม่เข้าโจมตีที่ OSU เฉียดไปนิดเดียว
พวกเรากลับตอนสี่ทุมครึง ผมนั่งหน้าคุยกับอาจารย์ Key เรื่องสัพเพเหระ พออาจารย์ Key หาวนอน
ผมยิงคำถามเกี่ยวกับการวิจัย คราวนี้ หายง่วงเลย  กลับถึงสิ่งที่ผมไม่เชื่อสายตาตนเองคือ ผ้าที่ตากไว้ยังอยู่ที่เดิม

พบกันพรุ่งนี้ครับ



Blog EntryMay 24, '08 11:35 AM
for everyone
บันทึกประจำวัน
วันที23  พ.ย. 2551
่      วันนี้พวกเราตืนเช้า เหมือนเดิมคือประมาณ หกโมงเครื่อง  วันนี้ไม่ต้องเดินไปเรียนหนังสือเพราะไม่มี Class เพราะพวกเรามีเรียนเฉพราะวัน จ.อ.พ.พฤ.วิชา 5983 แต่รอที่หอพักเพื่อให้รถตู้มารับ ไปดูงาน ในกระบวนวิชา 5990  ความเป็นมา และความหลากหลายของชนเผ่าอินเดียแดง การดำเนินชีวิต เครื่องใช้ และความหลากหลายของเผ่าพันธุ์อินเดียแดง และพวกเราได้เรียนรู้เกี่ยวกับวิวัฒนาการของเมื่อง ผลงานของชนเผ่าอินเดียแดง วิวัฒนาการของชนชาวอเมริการ ตั้งแต่ยุคแรกแรกก่อนที่คนขาวจะเข้ามา
และมาเป็นยุคปฏิบัติอุตสาหกรรม ยุคแฟร์ชั้นแดง ของผู้หญิงโอกาโฮม่า เรียกว่าจะถูกจะแพง ขอแดงไว้ก่อน  พวกเราได้เรียนรู้ตำนาญ Cawboy อุปกรณ์เครื่องใช้ของคาวบอยและได้รู้ว่า นายฮ้อยต้อนวัวควายบ้านเรา นี่เอง เราได้เห็นบอน้ำมันมากมาย สองข้างทาง แต่ทำไมคนอเมริกันถึงบ่นว่า น้ำมันแพง  ก็เล่นใช้ทรัพยากร ไม่บันยะบันยัง คนอเมริกันจึงเป็นผู้บริโภคทรัพยากร ที่มากที่สุดในโลก
ในนิยามของคนอเมริกัน รู้จัดคำว่าประหยัดหรือเปล่าไม่แน่ใจ แต่ก็โชคดีที่เขามีแห่งพลังงานมากมาย
แต่ล้วนเป็นพลังงานที่มีวันหมดทั้งสิ้น  แต่ที่โอกาโฮมา แตกต่างจาก LA สิ้นเชิงที่นี่ต้นไม้เขียวขจี
แม่น้ำอุดมสมบูรณ์ คนที่นี่เลยชอบไปยิงนกตกปลา โดยเฉพาะปลาที่คล้ายปลากดคังบ้านเรา แต่อยู่ในตระกูล Catfish เหมือนกัน และเป็นปลาที่ขึ้นชื่อมาก เขาจะจับโดยใช้มือล้วงเ้าไปในรู ปลา แล้วดึงขึ้นมา ที่นี่ผมเห็นบ้านดิน และหญ้าแฝกเหมือนบ้านเราเลย เราได้จอวิระบุรุษของ OK state หลายคนเช่น Tomas นักบิลอาวกาศ ศิตเก่าของ OSU เราได้เจอนักบิลที่บิลท้าทายความสูง 50000 ฟุต คนแรกของโลก ชื่อ Will Roger ดาราที่มีชื่อเสียงมากและเป็นขวัญใจตลอดกาลของชาวเมือง จนมาถึงยุคปัจจุบันที่ OK State มีความหลากหลายของผู้คน
         จากนั้นเราไปที่ Supermarket ของคนเอเชีย พวกเราชื้อข้าวไทย อาจารย์ Adel ก็ชื้อข้าวไทย เพราะข้าวไทยยังเป็น้าวที่อหร่อยที่สุดในโลกอยู่ดี แต่แพงไปนิดคือ คือประมาณ กิโลกรัมละ 50 บาท แต่ก็
OK เพราะที่บ้านเราก็ 35 บาท ข้าวหอมมะลิ ใหม่ ข้าวเก่าจะไม่ค่อยได้ขายเพราะฝรั่งเขากินข้าวใหม่
ทำให้ผมได้ตรวจของข้อมูลอ้างอิงงานวิจัยปรับปรุงพันธุ์ข้าวหอมมะลิให้ปลูกได้ทั้งปี เป็นแนวคิดที่ถูกต้อง
พริกแพงมาก ขีดละประมาณ 80 บาท แต่ต้องซึ้อเพราะบางคนขาดพริกไม่ได้ งานนี้ก็ได้แม่ครัวมือหนึ่ง เป็นคนจัดการ โดยเอาเงินกองกลางที่อาจารย์หล้าเอาให้ ร้อยเหรียญ ซื้อไว้ทานด้วยกัน สาธุครับ
         จากนั้นเราไปทานอาหารเวียดนาม  ก็เหมือนบ้านเราครับ แต่ว่าทุกสิ่งทุกอย่างมันใหญ่ไปหมด ต้องสังเขาบอกว่าเอาขนาดเล็ก ไม่งั้นจะมาเป็นกะระมัง OSU จ่ายคร่ับ อหร่อยจัีงตังอยู่ครบ
         จากนั้นเราเดินทางไปดูงานที Oklahoma State Capital ก็ที่ว่าการรัฐ เราไปถ่านรูปด้านหลังตึก
ต้องเหนื่อยแทนคุณ Alamind ที่คอยเรียก พวกเราอยู่ตลอด เพราะมัวแต่ถ่ายรูป โดยเฉพาะน้องเอม ที่
ขอสมัครเป็นนักเรียนกับอาจารย์เล็ก โอ้โฮ้ สวยไปหมดทุกมุม หยุดเป็นถ่าย ข่าวว่ากล้องเอ็มอันเดียว ถ่ายไป 400 รูป กล้องอื่นอีก ที่นี่เราได้เห็นความสวยงามยิ่งใหญ่ของอาคาร เราได้เห็นบรรยากาศ การประชุม ของวุฒิ และผู้แทน และศาล จากนั้นก็ออกมาถ่ายรูปด้านหน้าและกลับที่พัก
         ตอนเย็นไปออกกำลังกาย และกลับมาทำอาหารทานด้วยกันที่ชั้นบน โดยเจ้้หยุยเหมือนเดิม
พอกินเสร็จก็ปล่อยมุกฮาลำพูล บวกฮาร้อยเอ็ด แต่ แนวเดียวกันคือฮาต่ำกว่าเอว วันหน้าต้องถ่าย VDO
เผื่อจะออกเทปได้

พบกันพรุ่งนี้ครับ





Pages:12